برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

عنوان نشریه: 
 
اطلاعات شماره: 
 
عنوان مقاله: 

بررسي اثر نسبت فاز آلي به آبي و نوع آغازگر بر پليمر شدن امولسيوني كوپليمر وينيل استات - اتيلن

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* تهران، پژوهشگاه پلیمر و پتروشیمی ایران، پژوهشکده علوم، گروه علوم پلیمر
 
چکیده: 

در اين پژوهش، پليمر شدن امولسيوني گاز - مايع کوپليمرهاي وينيل استات - اتيلن، درون راکتور در فشار و به طور ناپيوسته انجام شد. اثر عواملي چون نوع آغازگر (گرمايي و اکسايشي) و نسبت فاز آلي به آبي (غلظت مونومر وينيل استات) بر پليمر شدن امولسيوني وينيل - استات بررسي شد. نتايج نشان ميدهد با تغيير نوع آغازگر از اکسايشي به گرمايي تغيير درصد تبديل مونومر وينيل استات افزايش مي يابد. اما، درصد اتيلن در کوپليمر روند کاهشي دارد. در مقايسه سه واکنش با نسبت فاز آلي به آبي (غلظت مونومر وينيل استات) با مقادير 30، 40 و 50 درصد وزني از کل مواد اوليه، مشاهده شد که مقدار 40 درصد وزني بهترين مقدار براي دستيابي به کوپليمري با درصد تبديل مونومر وينيل استات مناسب (حدود 80 در صد) و درصد اتيلن در کوپليمر به مقدار کافي (حدود 20- 15 درصد) است. با افزايش نسبت فاز آلي به آبي، درصد جامد و در نتيجه گرانروي مخلوط واکنش افزايش مي يابد و اين امر موجب کاهش نفوذ و کاهش سرعت تبديل مونومر وينيل استات مي شود. کاهش نسبت فاز آلي به آبي همراه با افزودن بافر از ابتدا به محيط واکنش، موجب کاهش مشارکت مونومر وينيل استات در کوپليمر شدن و افت تغييرات درصد تبديل مونومر وينيل استات مي شود. گرانروي ذاتي کوپليمرها به روش گرانروي سنجي آبلهود معين و نقش مقدار اتيلن در کوپليمر روي دماي انتقال شيشه اي کوپليمرها با توجه به نتايج گرانروي سنجي بررسي شد.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
  • ندارد
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  چکیده انگلیسی بازدید یکساله 91
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی