6 SID.ir | اثر آنتي بادي هاي منوكلونال ضد پلاسمينوژن انساني بر فعال شدن گلو - پلاسمينوژن انساني به وسيله فعال كننده هاي پلاسمينوژن

مشخصات مقاله

عنوان نشریه: 
 
عنوان مقاله: 

اثر آنتي بادي هاي منوكلونال ضد پلاسمينوژن انساني بر فعال شدن گلو - پلاسمينوژن انساني به وسيله فعال كننده هاي پلاسمينوژن

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* گروه بیوشیمی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه تربیت مدرس
 
چکیده: 

زمينه و هدف: پلاسمينوژن انساني يک گليکو پروتئين پلاسمايي است که به طور عمده در کبد سنتز مي شود. فعال شدن پلاسمينوژن به پلاسمين، توسط فعال کننده هاي پلاسمينوژن يکي از رويدادهاي کليدي سامانه فيبرينوليتيک انسان است. در اين مطالعه ما اثرات دو آنتي بادي منو کلونال ضد پلاسمينوژن انساني، A1D12 و MC2B8 را بر فعال شدن گلو- پلاسمينوژن در حضور فعال کننده هاي نوع بافتي (t-PA) و نوع ادراري پلاسمينوژن (u-PA) و همچنين استرپتوکيناز بررسي نموديم.
روش بررسي: توليد آنتي بادي هاي دو رگه به وسيله ادغام سلولهاي طحال موش BALB.C ايمونيزه شده با گلو - پلاسمينوژن انساني با سلول هاي ميلوماي NS1، طبق روش kohler و Milstein انجام شد. فعال شدن پلاسمينوژن با اندازه گيري توليد پلاسمين با استفاده از سوبستراي رنگزاي S-2251 سنجش شد. پس از آن اثر آنتي باديهاي منو کلونال، A1D12 و MC2B8، بر فعال شدن پلاسمينوژن در محلول ارزيابي گرديد. سرعت هاي اوليه و شاخص هاي کينتيکي فعال شدن پلاسمينوژن در حضور آنتي بادي هاي منو کلونال نيز محاسبه گرديد. اثر آنتي بادي منو کلونال MC2B8 بر سرعت هيدروليز پلاسمين سنجش شد. همچنين اثر بخش F(ab)2 آنتي بادي A1D12 بر فعال شدن پلاسمينوژن انساني به وسيله u-PA با اثر آنتي بادي کامل بر اين واکنش مقايسه شد.
يافته ها: آزمون ELISA نشان داد که آنتي بادي ها به خوبي با آنتي ژن واکنش پذ يري دارند. آنتي بادي A1D12 سرعت ماکزيمم (V max) فعال شدن پلاسمينوژن به وسيله هر يک از سه فعال کننده را افزايش و آنتي بادي MC2B8 آن را کاهش داد. در تمامي واکنش هاي فعال شدن، مقدار Km فعال شدن پلاسمينوژن در حضور آنتي بادي A1D12 تغيير چنداني نکرد در حالي که آنتي بادي MC2B8 مقدار Km فعال شدن به وسيله u-PA، t-PA وابسته به منومر فيبرين و استرپتوکيناز را کاهش داد. آنتي بادي منو کلونال MC2B8 اثر قابل ملاحظه اي بر سرعت هيدروليز سوبستراي سنتزي S-2251 توسط پلاسمين نداشت. سرعت فعال شدن پلاسمينوژن به وسيله u-PA در حضور غلظت هاي پايين تري از بخش F(ab)2 آنتي بادي A1D12 برابر با آنتي بادي کامل است.
نتيجه گيري: اتصال آنتي بادي A1D12 از ناحيه F(ab) خود به گلو - پلاسمينوژن، کارآيي کاتاليتيکي فعال شدن پلاسمينوژن به وسيله فعال کننده هاي پلاسمينوژن را افزايش مي دهد. بنا براين به لحاظ کلينيکي به کار گيري آنتي بادي A1D12 براي درمان رويدادهاي انسدادي عروق نظير سکته قلبي، با انساني نمودن بخش F(ab) آنتي بادي A1D12 ممکن است مفيد باشد. الگوي مهارت آنتي بادي MC2B8، با اتصال احتمالي به جايگاه برش گلو تامين- پلاسمينوژن يا نزديک آن، از نوع مهار آنزيمي چند گانه مي باشد.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
-
 
ارجاعات: 
  • ندارد
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  چکیده انگلیسی بازدید یکساله 84
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی