3 SID.ir | بررسي اثر ليپوپلي ساكاريد بر ميزان نيتريك اكسايد و گلوكز سرم خون موش صحرايي نژاد
برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

 
عنوان مقاله: 

بررسي اثر ليپوپلي ساكاريد بر ميزان نيتريك اكسايد و گلوكز سرم خون موش صحرايي نژاد

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* گروه بیوشیمی، دانشکده علوم پایه، تقاطع بزرگراه همت و چمران، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی ایران، تهران، ایران
 
چکیده: 
زمينه و هدف: نيتريک اکسايد يکي از ده مولکول کوچک ليپوفيلي است که توسط آنزيم نيتريک اکسايد سنتاز (NOS=Nitric oxide synthasis) از اسيد آمينه L-Arginine، O2 و NADPH(Reduced form of Nicotinamide-adenine)-dinucleotide phosphate) سنتز مي شود. نيتريک اکسايد(NO=Nitric oxide) داراي فعاليت هاي گسترده بيولوژيکي در سيستم هاي مختلف مي باشد، به عنوان مثال در سيستم ايمني، هم نقش محافظتي و هم نقش سيتوتوکسيک دارد و در سيستم قلبي ـ عروقي به عنوان يک ميانجي فيزيولوژيک و کنترل تونيسيته عروق نقش مهمي دارد. يکي از ايزوفرم هاي آنزيم NOS بنام iNOS(Inducible NOS) توسط محرکهاي مختلفي از جمله ليپوپلي ساکاريد(LPS=Lipopolysaccharides) که بخشي از غشاي باکتري هاي گرم منفي است، تحريک شده که در نهايت منجر به توليد NO در مدت زمان طولاني مي شود. از آنجايي که هر دو مولکول گلوکز و نيتريک اکسايد در سيستم بيولوژيک داراي اهميت هستند، در مطالعه حاضر سعي شد تا اثر ليپوپلي ساکاريد بر ميزان توليد NO و گلوکز در سرم خون موش صحرايي(رت) نژاد (SD(Sprague Dawley بررسي شود.
روش بررسي: در اين مطالعه تعداد 50 عدد رت نر نژاد SD داراي وزن متوسط 250 تا 300 گرم انتخاب شدند. رتها در پنچ گروه ده تايي تقسيم شدند؛ گروه هاي يک تا 3 به ترتيب 2/0، 4/0 و 8/0 ميلي گرم به ازاي هر کيلوگرم از وزن ليپوپلي ساکاريد از طريق تزريق داخل صفاقي دريافت کردند و گروه چهارم 8/0 ميلي ليتر سالين به ازاي هر کيلوگرم از وزن به صورت تزريق داخل صفاقي دريافت کردند و به گروه پنجم هيچ ماده اي تزريق نشد. پس از گذشت 24 ساعت از زمان تزريق، نمونه هاي خوني، جمع آوري و سرمها جدا شدند و سپس مقدار نيتريک اکسايد، به روش گريس (Griess) و مقدار گلوکز، به روش کاليمتري اندازه گيري شد.
يافته ها: نتايج اين مطالعه نشان داد که با افزايش غلظت LPS، مقدار نيتريک اکسايد توليد شده در گروههاي 1، 2و3 نسبت به گروه هاي کنترل، افزايش قابل ملاحظه اي داشته که بيش ترين مقدار آن مربوط به گروه 3 بوده است(P>0.05) و همچنين غلظت گلوکز نيز همگام با افزايش تزريق LPS در گروه هاي 1، 2و 3، افزايش نشان داد؛ بطوري که در گروه 3 افزايش قابل ملاحظه اي در مقايسه با گروه کنترل داشت(P>0.05).
نتيجه گيري: بنابراين به نظر مي رسد که LPS موجب تحريک ايزو آنزيم iNOS و توليد NO شده، که افزايش نيتريک اکسايد وابسته به دوز LPS بوده و افزايش NO، متعاقبا موجب افزايش گلوکز گرديده است.
 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
  • ندارد
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  چکیده انگلیسی بازدید یکساله 106
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی