برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

عنوان نشریه: 
 
اطلاعات شماره: 
 
عنوان مقاله: 

بررسي و تحليل ويژگيهاي زبان عرفاني

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
 
چکیده: 

زبان ترجمان عقل آدمي و وسيله انتقال انديشه ها و تجربيات است. هر انديشه اي براي ظهور نيازمند زبان است، اما در عين حال هر تجربه و انديشه اي به زباني خاص نياز دارد. هر دسته و گروهي از زباني ويژه براي بيان مفاهيم و انديشه هاي خود بهره برده اند. زبان علم از زبان صنعت جداست و زبان هندسه با زبان طب تفاوت دارد.
در اين ميان عرفا نيز براي بيان انديشه ها و تجربيات خاص خود به زباني ويژه نيازمندند. اين زبان، زبان عرفاني است که به ياري الفاظ، تجربيات و انديشه هاي اصيل و آموزه هاي عرفاني را بازآفريني مي کند. زبان عرفاني شامل زبان عبارت و زبان اشارت مي شود:
زبان عبارت، زباني است که مي کوشد انديشه هاي دروني را به بيرون منتقل کند. اين زبان براي تعليم و تفهيم مفاهيم صوفيانه و برخي از تجارب و دريافتهاي عرفاني به کار مي رود. در مثنويهاي عارفانه بيشتراز زبان عبارت استفاده مي شود. همچنين بيشتر منظومه هاي تعليمي صوفيانه از جمله حديقه الحقيقه سنايي، مثنويهاي عطار و مثنوي مولانا در همين قالب و زبان سروده شده است.
زبان اشارت، زبانی خاص برای براي طرح معارف و حقايقي است که در قالب لفظ و کلام بسادگي بيان نمي شود و نيز در بيان آنها براي نااهلان فايده اي نيست. هر زباني هر قدر هم پخته و کامل باشد، نمي تواند دريافتهاي عرفاني را که حاصل تجارب شخصي است، عينا منتقل کند  و البته، زبان اشارت می کوشد در قالب اصطلاحات و همچنین رمز و نماد به نوعی، این دریافتها را بيان کند. اين زبان بيشتر در قالب غزل و گاهي تغزل و رباعي نيز مورد استفاده قرار مي گيرد.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
  • ندارد
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  بازدید یکساله 375
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی