برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

عنوان نشریه: 
 
اطلاعات شماره: 
پاييز 1396 , دوره  4 , شماره  2 ; از صفحه 79 تا صفحه 95 .
 
عنوان مقاله: 

وابستگي ميدان مغناطيسي سايه يک لکه خورشيدي به شدت روشنايي و دما

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* ایران، قزوین، دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره)، دانشکده علوم پایه، گروه فیزیک، کدپستی: 3414896818
 
چکیده: 
ممانعت جزئي ميدان مغناطيسي از فرايند همرفت انرژي در لکه هاي خورشيدي، با کاهش دماي پلاسماي مغناطيده لکه، سبب برقراري تعادل مگنتوهيدروستاتيکي آن مي شود. لذا انتظار داريم که دما با شدت روشنايي يک لکه خورشيدي به اندازه ميدان مغناطيسي آن ارتباط تنگاتنگي داشته باشد. در اين مقاله اين ارتباط براي سايه لکه خورشيدي 10930 NOAA با استفاده از داده هاي طيفد قطبش سنجي ثبت شده به وسيله تلسکوپ خورشيدي ماهواره هينوده مورد مطالعه قرار ميگيرد. اندازه ميدان مغناطيسي در سايه اين لکه خورشيدي به دو روش، يکي با استفاده از نمايه استوکس V خط طيفي آهن خنثي در طول موج 630٫ 25 نانومتر و ديگري با بهره گيري از کد واروني SIR که حل معکوس معادله انتقال تابش را براي نمايه هاي کامل استوکس دو خط طيفي آهن خنثي در طول موج هاي 630٫ 15 و 630٫ 25 نانومتر انجام ميدهد بدست مي آوريم. رفتار کلي، کاهش ميدان مغناطيسي با افزايش شدت دما است. براي شدت هاي کمتر از حدود 0٫ 2 (يکه شده به ميانگين شدت شيد سپهر اطراف لکه، معادل دماي روشنايي 4280 کلوين)، کاهش ميدان با افزايش شدت، شيب تندتري دارد و يک تابع تواني رفتار غير خطي تغيير اندازه ميدان با شات دما را به خوبي بيان مي کند. براي شدت هاي بزرگتر از 0٫ 2، براي هر شدت مفروض پراکندگي اندازه ميدان مغناطيسي، بزرگ و در حدود 0٫ 5 کيلوگاوس است. با مکان يابي اين نقاط در سطح سايه، مشخص شد که اين نقاط بخش نيم سايه داخلي لکه خورشيدي را شکل مي دهند که رشته هاي نيم سايه اي در دو گوشه ناحيه مورد مطالعه به زمينه تاريک سايه نفوذ کرده اند به طوري که اين دو منطقه ميدان مغناطيسي متفاوتي از خود نشان مي دهند. اين تفاوت مي تواند به دليل تفاوت در مرحله تحولي متفاوت رشته هاي نيم سايه اي در هنگام رصد باشد. براي شدت هاي کمتر از 0٫ 2 نيز بخشي از پراکندگي نقاط در اطراف رفتار تواني به سبب وجود خال هاي سايه اي است. به دليل روشن تر داغ تر بودن خالهاي سايه اي نسبت به سايه و نيز جابجايي لايه هاي با عمق اپتيکي ثابت به ارتفاع هاي بالاتر، ممکن است ميدان مغناطيسي کوچکتري را اندازه بگيريم و اين سبب جابجايي نقاط به سمت شدت هاي بزرگتر و ميدان هاي کوچکتر در نمودار پراکندگي مي شود. از آنجايي که افزايش روشنايي و کاهش اندازه ميدان مغناطيسي در سطح خالهاي سايهاي مختلف، متفاوت است به اين ترتيب، پراکندگي اين نقاط اطراف منحني (رفتار) تواني توضيح داده مي شود.
 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط:  
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 
ارتباط خیلی زیاد ارتباط زیاد مرتبط ارتباط کمتر
 
ارجاعات: 
  • ثبت نشده است
 
استنادات: 
  • ثبت نشده است
 
+جهت ارجاع به این مقاله کلیک کنید(Cite).
APA : کپی

حامدی وفا، ه. (1396). وابستگی میدان مغناطیسی سایه یک لکه خورشیدی به شدت روشنایی و دما. مجله نجوم و اختر فیزیک ایران, 4(2 ), 79-95. https://www.sid.ir/fa/journal/ViewPaper.aspx?id=475674



Vancouver : کپی

حامدی وفا هاشم. وابستگی میدان مغناطیسی سایه یک لکه خورشیدی به شدت روشنایی و دما. مجله نجوم و اختر فیزیک ایران. 1396 [cited 2021December06];4(2 ):79-95. Available from: https://www.sid.ir/fa/journal/ViewPaper.aspx?id=475674



IEEE : کپی

حامدی وفا، ه.، 1396. وابستگی میدان مغناطیسی سایه یک لکه خورشیدی به شدت روشنایی و دما. مجله نجوم و اختر فیزیک ایران, [online] 4(2 ), pp.79-95. Available: https://www.sid.ir/fa/journal/ViewPaper.aspx?id=475674.



 

 
چکیده انگلیسی بازدید یکساله 119 مباني نظري و تجربي ونداليسم: مروري بر يافته هاي يك تحقيق
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی