برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

عنوان نشریه: 
 
اطلاعات شماره: 
پاييز 1396 , دوره  7 , شماره  14 ; از صفحه 179 تا صفحه 189 .
 
عنوان مقاله: 

فلزکاري غرب ايران در قرن هفتم ه. ق.؛ کشف و شناسايي مکتبي جديد در تاريخ فلزکاري ايراني اسلامي

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* گروه پژوهش هنر، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه آزاد علوم و تحقیقات، تهران
 
چکیده: 
تاکنون تصوير روشني از وضع فلزکاري ايران پس از هجوم مغول ترسيم نشده است. اغلب تصور مي شود که عموم فلزکاران ايراني، مخصوصاً فلزکاران خراساني، بر اثر اين واقعه ي ويرانگر متفرق شده و در کارگاه هاي جزيره و شام به فعاليت خود ادامه داده اند. با وجود اين، شواهد و آثاري موجود است که نشان از ادامه ي فعاليت فلزکاران ايرانيِ سده ي هفتم ه. ق.، به ويژه در کارگاه هاي غرب ايران دارد. از اين رو، هدف اين مقاله، ضمن ارائه و بررسي بخشي از اين مدارک، شناسايي و تبيين ويژگي هاي مکتب فلزکاري نوظهوري در غرب ايران در سده ي هفتم ه. ق. است؛ مشخصاً پس از هجوم مغول و قبل از تأسيس حکومت ايلخاني. در اين جا، به منظور تحقق اين هدف، آثار و مدارک موجود به دو دسته آثار به دست آمده از نواحي غربي ايران، مهم تر از همه يافته هاي گنجينه ي بوزينجرد، و آثار قابل انتساب به اين نواحي تقسيم و با استفاده از روش تحقيق توصيفي-تحليلي بررسي شده است. تحليل سبک شناختي نمونه هاي موجود، نشان مي دهد که در تزيين آثار فلزي توليد شده در کارگاه هاي غرب ايران نوعي سبک جديد ايجاد شده است که خود را بيش از هر چيزي در ترسيم و نحوه ي اجراي نقوش گياهي، به ويژه اسليمي ها نشان مي دهد؛ علاوه بر اسليمي هاي قاعده مند با برگ هاي لوزي شکل و پيچک هاي ماشيني و صنعتي، که خاص اين سبک است، کاربرد نقوش هندسي برگرفته از تزيينات معماري نيز از ديگر ويژگي هاي اين مکتب نوظهور به شمار مي رود. از ديگر ويژگي هاي مهم آثاري که ذيل سبک موسوم به «سبک فلزکاري غرب ايران» مي توان برشمرد، کاربرد طراحي جديدي در ترسيم صحنه ها و پيکره هاي انساني به ويژه پيکره ي شادنوشان و رامشگران است. هرچند اين نوع شمايل نگاري در آغاز، متأثر از نقوش سفالينه هاي مرکز و غرب ايران است، در آثار بعدي اين قرن سمت وسوي ديگري به خود گرفته و از شيوه ي نقاشي سفالينه ها دور شده است. حتي در آثار نيمه ي دوم قرن هفتم، احتمالاً به منظور تسريع در توليد و تزيين آثار، نوعي پيکره هاي قاعده مند و کليشه وار به صورت تکراري در سطوح برنجينه ها و مفرغينه هاي غرب ايران به کار رفته است.
 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط:  
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 
ارتباط خیلی زیاد ارتباط زیاد مرتبط ارتباط کمتر
 
ارجاعات: 
  • ثبت نشده است
 
استنادات: 
  • ثبت نشده است
 
+جهت ارجاع به این مقاله کلیک کنید(Cite).
APA : کپی

رضازاده، ط. (1396). فلزکاری غرب ایران در قرن هفتم ه. ق.؛ کشف و شناسایی مکتبی جدید در تاریخ فلزکاری ایرانی اسلامی. پژوهش های باستان شناسی ایران (نامه باستان شناسی), 7(14 ), 179-189. https://www.sid.ir/fa/journal/ViewPaper.aspx?id=475267



Vancouver : کپی

رضازاده طاهر. فلزکاری غرب ایران در قرن هفتم ه. ق.؛ کشف و شناسایی مکتبی جدید در تاریخ فلزکاری ایرانی اسلامی. پژوهش های باستان شناسی ایران (نامه باستان شناسی). 1396 [cited 2021November27];7(14 ):179-189. Available from: https://www.sid.ir/fa/journal/ViewPaper.aspx?id=475267



IEEE : کپی

رضازاده، ط.، 1396. فلزکاری غرب ایران در قرن هفتم ه. ق.؛ کشف و شناسایی مکتبی جدید در تاریخ فلزکاری ایرانی اسلامی. پژوهش های باستان شناسی ایران (نامه باستان شناسی), [online] 7(14 ), pp.179-189. Available: https://www.sid.ir/fa/journal/ViewPaper.aspx?id=475267.



 

 
چکیده انگلیسی بازدید یکساله 146 مباني نظري و تجربي ونداليسم: مروري بر يافته هاي يك تحقيق
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی