برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

عنوان نشریه: 
 
اطلاعات شماره: 
1382 , دوره  61 , شماره  6 ; از صفحه 490 تا صفحه 498 .
 
عنوان مقاله: 

ترانسفوزيون اتولوگ در جراحي قلب (بيمارستان 80-1379)

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
 
چکیده: 

مقدمه: با توجه به پيشرفت در رشته هاي جراحي و اقدامات كلينيكي تهاجمي (Invasive) در سال هاي اخير و افزايش نياز به مصرف خون از يك طرف و محدوديت در تامين اين نياز از سوي ديگر، همچنين افزايش شيوع انتقال عفونت هاي ويروسي از طريق خون در قرن اخير توجه را به استفاده از خون هاي اتولوگ به جاي استفاده از خون همولوگ معطوف ساخته است. اين مطالعه به بررسي مقايسه اي استفاده از خون اتولوگ و همولوگ مي پردازد.
مواد و روش ها:
208 بيمار در فاصله تيرماه  79لغايت فروردين ماه 80 در بخش جراحي قلب بيمارستان امام خميني تهران تحت عمل جراحي قلب قرار گرفتند. در 104 بيمار قبل از شروع باي پس قلبي ريوي يا (CPB) Cardio-Pulmonary-Bypass و قبل از تزريق هپارين يك يا چند واحد خون از هر بيمار گرفته مي شد و بعد از خاتمه CPB و تزريق پروتامين مجددا به بيمار تزريق مي شد (گروه اتولوگ) و 104 بيمار ديگر به طور روتين تحت عمل جراحي قرار مي گرفتند (گروه شاهد )
يافته ها: ميانگين سني گروه اتولوگ
55.9±8.6 سال و گروه همولوگ 56.6 ±9.3 سال بود (P=NS). از نظر جنس گروه اتولوگ شامل 73 مرد و 31 زن و گروه همولوگ شامل 79 مرد و25 زن بود (P=NS) از نظر نوع عمل جراحي (باي پاس كرونر ترميم يا تعويض دريچه قلبي اعمال جراحي مادرزادي) تفاوت قابل توجهي بين دو گروه نبود. از نظر ريسك فاكتورها كه شامل سيگار كشيدن، سابقه فاميلي قلبي، هيپرليپيدمي، ديابت قندي، نارسايي كليه، هيپرتانسيون، سابقه سكته مغزي و سابقه انفاركتوس قديمي بود دو گروه با يكديگر مشابه بودند و اختلاف آماري قابل توجهي نداشتند. همچنين از نظر شدت آنژين صدري بر اساس معيار CCS، انجام عمل جراحي اورژانس، تعداد سيستم هاي درگير كرونر قلب، مدت زمان باي پاس قلبي ريوي (CPB)، مدت زمان كلامپ آئورت، استفاده از شريان توراسيك داخلي (Internal Mammary Artery) و تعداد گرافت هاي زده شده بين دو گروه تفاوت قابل ملاحظه اي به چشم نمي خورد. بعد از عمل جراحي ملاحظه شد كه متوسط حجم خونريزي در 24 ساعت اول بعد از عمل در گروه اتولوگ 548 سي سي و گروه همولوگ 803 سي سي بود. (P=0.003) همچنين نياز به انجام عمل جراحي به جهت كنترل خونريزي در گروه اتولوگ 2 مورد (%18) و در گروه همولوگ 9 مورد (%86 ) بود. (P=0.002) از نظر بروز عفونت زخم و مدياستينيت، نارسايي كليه، نياز طولاني مدت به ونتيلاتور، حوادث حاد عروقي مغزي، نياز به استفاده IABP (Intra ortic Balloon Pump) و مدت اقامت در ICU و بيمارستان دو گروه تفاوت قابل توجه آماري نداشتند. ميانگين مدت زمان جدا شدن بيماران از ونتيلاتور (Extubation) در گروه اتولوگ 10.2 ساعت و درگروه همولوگ 14.8 ساعت بود. (P=0.001) از نظر حجم خونريزي حين عمل جراحي نيز دو گروه تفاوت قابل ملاحظه اي نداشتند.
نتيجه گيري و توصيه ها: در اين مطالعه استفاده از خون اتولوگ و همولوگ در اعمال جراحي قلب مورد مقايسه قرار گرفت و مشخص شد كه استفاده از خون هاي اتولوگ علاوه بر آن كه روشي كاملا مطمئن مي باشد از طرف ديگر روشي موثر (
Effective) نيز مي باشد. زيرا با استفاده از اين روش ميزان خونريزي بعد از عمل و نياز به انجام عمل جراحي مجدد جهت كنترل خونريزي و همچنين مدت زمان نياز به ونتيلاتور بعد از عمل كاهش مي يابد.

 
کلید واژه: 


 
موضوعات مرتبط: 
-
 
ارجاعات: 
  • ندارد
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  چکیده انگلیسی بازدید یکساله 81
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی