برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

عنوان نشریه: 
 
اطلاعات شماره: 
تابستان 1397 , دوره  28 , شماره  81 ; از صفحه 65 تا صفحه 84 .
 
عنوان مقاله: 

برنامه ريزي بخشي ملي در برابر برنامه ريزي فضايي بزرگ شهري در تهران

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه شهید بهشتی
 
چکیده: 
در اين مقاله به ضرورت برنامه ريزي فضايي بزرگ شهري از راه پاسخ به مشکلات ناشي از چندپارگي سياست گذاري بخشي پرداخته مي شود. تحليل اثراتي که شيوة سياست گذاري بخشي بر چگونگي ادارة شهرها وارد مي آورد، به کوشش هايي در يکپارچه سازي و درنتيجه دگرگوني نگرش و سازوکار برنامه ريزي از «برنامه ريزي کاربرد زمين شهري» به «برنامه ريزي فضايي شهري» منجر شده است. برنامه ريزي فضايي با رويکردي يکپارچه و کليت نگر به مديريت روابط ميان فعاليت هاي اثرگذار بر فضاي کالبدي مي پردازد تا بتوان مشکل هاي پيچيده و بين بخشي را حل کرد. در کشور ايران، با وجود اينکه شهرها در نظام تقسيمات کشوري يک واحد يا سطح اداري قلمداد شده اند، تصميم گيري و سياست گذاري در قلمرو برنامه ريزي شهري براي آن ها از سوي عوامل تصميم گيري و سياست گذاري چندگانة بخش عمومي، که در يک ساختار سياست گذاري بخشي فعاليت مي کنند، انجام مي شود. کوشش در زمينه هاي گوناگوني که از سوي بخش عمومي به طور صريح و يا ضمني با هدف پايه گذاري برنامه ريزي يکپارچة فضايي در سطح محلي (بزرگ شهري) و ارتقاي سازمان يابي افقي در شهرها، به ويژه تهران، انجام شده نيز به تغيير در ساختارهاي سازماني ادارة امور در شهري مثل تهران نيانجاميده است. در اين مقاله هدف پاسخ به اين پرسش است که با وجود فرصت هايي که در چارچوب هاي قانوني براي پايه گذاري سطح محلي برنامه ريزي که بتواند نقش هماهنگ کنندة سياست هاي بخشي در شهر تهران را بر عهده بگيرد قابل رديابي است، چرا اين سطح شکل نگرفته و برنامه ريزي بخشي در اين بزرگ شهر چيره است؟ در پاسخ به پرسش پژوهش و با استفاده از روش تحليل محتواي کيفي منابع اطلاعاتي چند دوگانگي و چندگانگي شناسايي شد که مي توان آن ها را مهم ترين بازدارنده هاي بهره گيري از فرصت هاي قانوني و بالقوة پايه گذاري برنامه ريزي فضايي بزرگ شهري در تهران دانست. دوگانگي مربوط به «تصميم گيري و سياست گذاري براي شهرها از سوي نهادهاي انتخابي» در برابر «تصميم گيري و سياست گذاري از سوي نهادهاي انتصابي بخش عمومي»، دوگانگي مربوط به «پذيرفتن جايگاه مديريت و برنامه ريزي شهري» در برابر «چيرگي مديريت و برنامه ريزي ملي براي شهرها» از سوي بخش عمومي، دوگانگي ميان «پژوهش» و «سياست گذاري» دربارة ارتقاي ظرفيت يکپارچگي در سياست گذاري در برنامه ريزي بزرگ شهر تهران، دوگانگي مربوط به ارتباط ميان «زمينه هاي روندکاري» و «زمينه هاي محتوايي» برنامه ريزي شهري در بزرگ شهر تهران، و چندگانگي در برداشت از انگاشت «برنامه ريزي فضايي يکپارچه».
 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط:  
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 
ارتباط خیلی زیاد ارتباط زیاد مرتبط ارتباط کمتر
 
ارجاعات: 
  • ثبت نشده است
 
استنادات: 
  • ثبت نشده است
 
+جهت ارجاع به این مقاله کلیک کنید(Cite).
APA : کپی

ابراهیم نیا، و.، و عبدی دانشپور، ز. (1397). برنامه ریزی بخشی ملی در برابر برنامه ریزی فضایی بزرگ شهری در تهران. صفه, 28(81 ), 65-84. https://www.sid.ir/fa/journal/ViewPaper.aspx?id=466783



Vancouver : کپی

ابراهیم نیا وحیده، عبدی دانشپور زهره. برنامه ریزی بخشی ملی در برابر برنامه ریزی فضایی بزرگ شهری در تهران. صفه. 1397 [cited 2021October22];28(81 ):65-84. Available from: https://www.sid.ir/fa/journal/ViewPaper.aspx?id=466783



IEEE : کپی

ابراهیم نیا، و.، عبدی دانشپور، ز.، 1397. برنامه ریزی بخشی ملی در برابر برنامه ریزی فضایی بزرگ شهری در تهران. صفه, [online] 28(81 ), pp.65-84. Available: https://www.sid.ir/fa/journal/ViewPaper.aspx?id=466783.



 

 
چکیده انگلیسی بازدید یکساله 482 مباني نظري و تجربي ونداليسم: مروري بر يافته هاي يك تحقيق
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی