4 SID.ir | تاثير مديريت آبياري ناقص ريشه با کاربرد آب تلفيقي دريا بر بهره وري آب و عملکرد گياه آفتابگردان
برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

 
عنوان مقاله: 

تاثير مديريت آبياري ناقص ريشه با کاربرد آب تلفيقي دريا بر بهره وري آب و عملکرد گياه آفتابگردان

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* گروه مهندسی آب، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری
 
چکیده: 
استفاده منابع آب شور همگام با کاهش سطح آب مصرفي در طول فصل رشد گياه نقش مهمي در سازگاري با کم آبي خواهد داشت. در اين شرايط، اعمال مديريت صحيح مصرف آب با هدف حفظ محصول در برابر تنش هاي اسمزي و کم آبي مي تواند امنيت غذايي را به همراه آورد. به همين دليل در اين پژوهش، تاثير مديريت آبياري ناقص ريشه با آب تلفيقي دريا بر خصوصيات کمي گياه آفتابگردان و بهره وري آب در مزرعه بررسي مي شود. تيمارهاي آزمايش به صورت فاکتوريل و در قالب طرح پايه بلوک شامل آبياري کامل با کاربرد آب شيرين (FI)، آبياري کامل با کاربرد آب شور (SI)، آبياري کامل با کاربرد تناوبي آب شور و شيرين (FSI)، آبياري ناقص ريشه در سطح 75 درصد با آب شيرين (PRD1)، آبياري ناقص ريشه در سطح 75 درصد با آب شور (PRD2) و آبياري ناقص ريشه در سطح 75 درصد با کاربرد تناوبي آب شور و شيرين (PRD3) بود. نتايج نشان داد که تيمارهاي PRD1، PRD3 و FSI اختلاف معني داري با تيمار شاهد (FI) ازلحاظ عملکرد، شاخص برداشت و بهره وري آب نداشتند. بالاترين ميزان عملکرد در تيمار شاهد با 4706 کيلوگرم در هکتار و حداکثر شاخص برداشت و بهره وري آب به ترتيب با مقادير 33/85 درصد و 12/1 کيلوگرم بر مترمکعب در هکتار در تيمار PRD1 مشاهده شد. تيمارهاي SI و PRD2 به ترتيب با مقادير 3983 و 3636 کيلوگرم در هکتار، کمترين سطح عملکرد را به خود اختصاص دادند. نتايج اين پژوهش نشان مي دهد که با اعمال يک مديريت بهينه در تيمار PRD3، علاوه بر 25 درصد کاهش در کل آب مصرفي در طول دوره اعمال تيمار، مي توان بخشي از نياز باقيمانده گياه در اين دوره را نيز از منابع آب شور تامين نموده و صرفه جويي بيش تري در مصرف آب شيرين در کشت آفتابگردان داشت.
 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
-
 
ارجاعات: 
  • ندارد
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  چکیده انگلیسی بازدید یکساله 65
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی