4 SID.ir | بررسي اثر غلظت بالاي پروژسترون بر بقاي پيوند پوست نوزاد به مادر در موش صحرایي
برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

 
عنوان مقاله: 

بررسي اثر غلظت بالاي پروژسترون بر بقاي پيوند پوست نوزاد به مادر در موش صحرایي

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* دانشگاه علوم پزشکی شیراز، بخش فیزیولوژی
 
چکیده: 

مقدمه: پژوهش‌هاي گذشته نشان داده است كه پروژسترون مي ‌تواند تغييراتي در دستگاه ايمني ايجاد كند. از سوي ديگر، پروژسترون، به عنوان هورمون اصلي دوران بارداري، نقش اساسي در لانه گزيني بلاستوسيست و نگهداشت بقاي جنين دارد. از آنجا كه جنين يك پيوند آلو گرافت براي مادر به شمار مي‌آيد، به نظر مي ‌رسد كه غلظت بالاي پروژسترون بر ديگر پيوندها نيز اثر مثبت داشته باشد. در اين پژوهش اثر غلظت بالاي پلاسمايي پروژسترون بر زمان بقاي پيوند آلوا گرافت پوست در موش صحرايي بررسي شده است.
روش كار: به اين منظور، شمار 61 موش ماده و نوزادهايشان (از نژاد چارلز ريور) در چهار گروه، يك گروه شاهد (14=
n) و سه گروه دريافت كننده‌ پروژسترون با ميزان‌هاي 6.5، 16.5 و 25 ميلي ‌گرم در برابر هر كيلوگرم وزن بدن تقسيم بندي شدند. ميزان‌هاي ياد شده، از مدروكسي پروژسترون استات، به صورت درون ماهيچه‌اي به موش‌هاي مادر تزريق شد. پنج روز پس از تزريق عمل پيوند با برداشتن يك قطعه‌ تمام ضخامت پوست از ناحيه‌ پشت بدن نوزاد و پيوند زدن آن درجاي همانند به بدن مادر انجام گرفت. جاي پيوند هر روز پانسمان شده و از نظر علايم رد پيوند مانند تورم، تشكيل اسكار و نكروز بررسي گرديد. شماري از پيوندها مورد بررسي هيستوپاتولوژي قرار گرفتند.
يافته‌ها: يافته‌هاي پژوهش نشان داد كه، ميانگين زمان بقاي پيوند
(Survival Time) در گروه‌هاي دريافت كننده‌ پروژسترون با ميزان بالا نسبت به گروه شاهد به گونه‌اي معني‌دار بيشتر بود (P<0.05)
نتيجه: غلظت بالاي پلاسمايي پروژسترون بر پيوند آلو گرافت پوستي اثر بهبود بخش دارد و زمان بقاي پيوند را افزايش مي‌ دهد.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
  • ندارد
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  چکیده انگلیسی بازدید یکساله 139
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی