5 SID.ir | بررسي هيستوپاتولوژيكي و پاراكلينيكي پيوند خودي استخوان اسفنجي و مغز استخوان جهت پر كردن نقيصه استخواني
برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

 
عنوان مقاله: 

بررسي هيستوپاتولوژيكي و پاراكلينيكي پيوند خودي استخوان اسفنجي و مغز استخوان جهت پر كردن نقيصه استخواني

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* بخش جراحی دانشکده دامپزشکی دانشگاه شهید چمران اهواز
 
چکیده: 

هدف: نقايص استخواني كه به دليل ضربه، شكستگي ها، برداشت تومورها يا كيست ها ايجاد مي شوند يكي از مشكلات عمده جراحي هاي ارتوپدي مي باشند. اتوگرافت هاي استخوان اسفنجي و بتازگي مغز استخوان به عنوان موادي كه نقش عمده اي در استخوان سازي دارند مورد توجه هستند. هدف از اين مطالعه ارزيابي پاتولوژيكي پيوند استخوان اسفنجي و پيوند مغز استخوان جهت پركردن يك نقيصه استخواني 2.5 سانتيمتري مي باشد.
روش بررسي: با انجام جراحي بر روي 15 قلاده سگ بالغ با متوسط سن 37.2 ماه و وزن 19.53 كيلوگرم نقيصه اي بر روي ديافيز استخوان زند زيرين ايجاد گرديد. در گروه يك نقيصه ها با مغز استخوان نيمه جامد و در گروه 2 با استخوان اسفنجي خودي و در گروه 3 به عنوان كنترل با چيزي پر نشد. استخوان اسفنجي با استفاده از اسكنه و كورت ارتوپدي از ستيغ استخوان ايلئوم برداشته شد. مغز استخوان توسط يك سوزن از طريق تروكانتر بزرگ استخوان ران از كانال مغز استخوان آسپيره گرديد. تمامي حيوانات به مدت 13 هفته از نظر كلنيكي تحت نظر بودند و سپس به روش آسان كشي معدوم گرديدند، آنگاه مقاطع بافتي جهت مطالعه پاتولوژيكي تهيه شد. همه حيوانات از نظر پاراكلينيكي به مدت 5 هفته تحت مطالعه قرار داشتند. از نظر تعداد گلبول هاي قرمز، ميزان هموگلوبين، و حجم فشرده سلولي بين سه گروه اختلاف معني داري وجود نداشت.
يافته ها: از نظر تعداد گلبول هاي سفيد، نوتروفيل، لنفوسيت، ائوزينوفيل، منوسيت و سلول هاي باند در بين بعضي گروه ها در روزهاي مشخص و بعضي از روزها نسبت به روز قبل از عمل افزايش يا كاهش معني داري وجود داشت. ميزان كلسيم، فسفر، و منيزيم اختلاف معني داري را بين سه گروه و بين روزهاي بعد از عمل ميزان فسفاتاز قليايي كمي افزايش پيدا كرد (كه مي توان آن را به فعاليت استخوان سازي استئوبلاست ها ارتباط داد) ولي اختلاف بين سه گروه و اختلاف بين روزهاي بعد از عمل و روز قبل از عمل معني دار نبود. در ارزيابي آسيب شناسي، استخوان متراكم، سيستم هاي هاورس بالغ و كمي استخوان اسفنجي در گروه دوم مشاهده شد.
همين نتايج در گروه اول مشاهده شد ولي بلوغ سيستم هاي هاورس به اندازه گروه دوم نبود. استخوان جديد در گروه استخوان اسفنجي از طريق استخوان سازي داخل غشايي تشكيل شد ولي در گروه مغز استخوان، استخوان سازي داخل غشايي و غضروفي هر دو وجود داشت. در گروه سوم تنها بافت پيوندي با مقدار بسيار كمي استخوان سازي آن هم به صورت نا بالغ ديده شد.
نتيجه گيري: نتايج اين مطالعه نشان مي دهد كه مغز استخوان مي تواند به خوبي استخوان اسفنجي براي پر كردن نقايص استخواني مورد استفاده قرار گيرد ولي روند استخوان سازي كند تر مي باشد.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
  • ندارد
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  بازدید یکساله 143
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی