4 SID.ir | بررسي اثر آنتي بادي هاي منوكلونال ضد پلاسمينوژن انساني A5E10 , A4D10 و A3B2 بر سيستم فيبرينوليز
برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

عنوان نشریه: 
 
عنوان مقاله: 

بررسي اثر آنتي بادي هاي منوكلونال ضد پلاسمينوژن انساني A5E10 , A4D10 و A3B2 بر سيستم فيبرينوليز

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* گروه هماتولوژی، دانشگاه تربیت مدرس
 
چکیده: 

سابقه و هدف: اصلي ترين تركيب سيستم فيبرينوليز، پيش آنزيم پلاسمينوژن مي باشد كه توسط فعال كننده هاي مختلفي به فرم فعال خود يعني آنزيم پلاسمين تبديل شده و نقش حياتي خود را كه همانا ليز لخته هاي فيبريني است ايفا مي كند. نخستين آنتي بادي منوكلونال ضد پلاسمينوژن انساني در سال 1982 توسط پلوپليس تهيه و اثر آن مطالعه شد. از آن زمان تاكنون محققين متعددي در نقاط مختلف دنيا به تهيه و مطالعه آنتي بادي هاي ضد پلاسمينوژن همت گماشته اند كه حاصل تحقيقات آن ها قابل توجه بوده و زواياي تاريكي از دانش ما را در مورد ساختمان و مكانيسم فعال شدن پلاسمينوژن، وضعيت فيزيولوژيك فيبرينوليز و غيره روشن ساخته اند. در اين تحقيق، اثرات احتمالي سه آنتي بادي منوكلونال ضد پلاسمينوژن انساني A4D10 , A5E10 و A3B2 بر سيستم فيبرينوليز و مكانيسم احتمالي اثر آن مورد مطالعه قرار گرفت.
مواد و روش ها: پس از طي مراحلي نظير كشت سلول هاي هيبريدوماي توليد كننده آنتي بادي، تزريق اين سلول ها به صفاق موش، تهيه آسيت و تخليص آنتي بادي ها از آن، با روش هاي مختلفي از جمله ارزيابي چشمي ليز لخته پلاسمايي در حضور آنتي بادي ها، اندازه گيري كمي قطعات
DD/E به روش آزمون –D دايمر، ارزيابي به روش اليزا با استفاده از سوبستراي سنتتيك S-2251 و غيره اثر اين آنتي بادي ها بررسي شد.
يافته ها: مشاهدات اوليه با استفاده از پلاسماي پولد انساني نشان داد كه دو آنتي بادي
A4D10 , A5E10 در حضور فعال كننده هاي پلاسمينوژن t=PA، u-PA و SK، فعاليت سيستم فيبرينوليز را افزايش مي دهند در حالي كه آنتي بادي A3B2 در حضور اين فعال كننده ها تاثيري بر سرعت فيبرينوليز ندارد. بر اساس نتايج به دست آمده از اندازه گيري كمي قطعات DD/E به روش آزمون –D دايمر، اثر افزايشي آنتي بادي هاي A4D10 و A5E10 به صورت وابسته به دوز است. در آزمون ديگري كه توسط سوبستراي سنتتيك S-2251 انجام گرفت مشخص شد كه فعال شدن پلاسمينوژن در حضور اوروكيناز و در نتيجه شكسته شدن اين سوبسترا در حضور آنتي بادي هاي A5E10 و A4D10 افزايش مي يابد. به علاوه بي اثر بودن آنتي بادي A3B2 بر فعال شدن پلاسمينوژن در اين آزمون نيز تاييد شد.
نتيجه گيري: احتمالا آنتي بادي هاي
A4D10 و A5E10 با باز كردن فرم ساختاري پلاسمينوژن، فعال شدن آن را در مقابل فعال كننده هاي پلاسمينوژن تسهيل مي كنند.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
-
 
ارجاعات: 
  • ندارد
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  چکیده انگلیسی بازدید یکساله 110
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی