4 SID.ir | بررسي شيوع غيبت از كار به دليل بيماري و عوامل موثر بر آن در بين كاركنان يك كارخانه صنعتي
برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

 
عنوان مقاله: 

بررسي شيوع غيبت از كار به دليل بيماري و عوامل موثر بر آن در بين كاركنان يك كارخانه صنعتي

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* ارومیه، خیابان آیت اله کاشانی، مرکز طب کار، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه
 
چکیده: 

پيش زمينه و هدف: عدم حضور در محل کار به هر علتي، غيبت از کار تعريف مي شود. غيبت از کار شامل دو گروه تحت عنوان غيبت از کار به دلايل پزشکي قابل توجيه و غيبت هاي غيرموجه تقسيم مي شود که شيوه بررسي هر يک از آن ها با نوع ديگر متفاوت است. غيبت هاي پزشکي قابل توجيه از نظر پزشکي، به مواردي اطلاق مي شود كه غيبت به دلايلي خارج از كنترل و اراده فرد اتفاق افتاده باشد همانند: بيماري و آسيب هاي جسماني. غيبت هاي پزشكي مي تواند علايمي از وجود مشکلات گسترده تر سلامت و حتي نشانه اي از يک هشدار زودرس از سلامت شغلي نامناسب در محل کار باشد. اين مطالعه به  منظور ارزيابي سيماي سلامت شغلي کارکنان يکي از صنايع ملي کشور بر اساس شاخص هاي اساسي غيبت از کار طراحي گرديده است.
مواد و روش کار: از نوع توصيفي – تحليلي مقطعي است و جمعيت مورد مطالعه شامل 2600 نفر از کارکنان بخش توليدي و اداري کارخانه مورد مطالعه بودند که به صورت سرشماري انتخاب گرديدند. متغيرهاي اصلي مطالعه شامل غيبت از کار، طول مدت غيبت از کار، غيبت ناشي از بيماري و غير مرتبط با بيماري تاييد شده، نوع شغل و ميانگين دستمزد بودند.
نتايج: در اين مطالعه ميزان 0.88 GAR درصد،0.35 SAR  درصد، 0.52 UAR درصد، 4.4 SR روز و شاخصDR  به ميزان 0.78 روز بود. شاخص AFR در اين مطالعه 0.69 نفر روز محاسبه گرديد و فراواني غيبت هاي پزشکي 1 تا 3 روز%61.7 ، غيبت هاي پزشکي 4 تا 7 روز %17.1 و غيبت هاي پزشکي 8 تا 14 روز %21 بودند. بيشترين فراواني غيبت هاي کمتر از 4 روز در گروه سني زير 20 سال، غيبت هاي 4-7 روز در گروه سني 40 تا 49 سال و غيبت هاي 8 تا 14 روز در گروه سني بالاي 50 سال بود.
بحث و پيشنهادها: دلايل غيبت هاي پزشکي از محل کار متعدد است، از جمله: سوانح و بيماري هاي جدي، وضعيت نامطلوب محيط کار، عدم رضايت از شغل، خستگي شغلي، مديريت و نظارت نامناسب، مشکلات فردي (اقتصادي، خانوادگي و ...) عدم تناسب فيزيکي بدن با شغل، مراقبت هاي بهداشتي نامناسب، مشکلات اياب و ذهاب به محل کار، استرس و حجم کار خارج از توان افراد مي باشد.
نيازهاي سازمان و کارکنان شاغل در آن مي تواند از طريق يک ساختار حمايتي ادغام يافته برآورد شود به طوري که با ايجاد تسهيلات ايمني و دستورالعمل هاي مراقبتي مربوط به سلامت شغلي، علاوه بر افزايش توليد، ارتقاي سلامت نيز اتفاق بيافتد.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
  • ندارد
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  چکیده انگلیسی بازدید یکساله 436
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی