برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

عنوان نشریه: 
 
اطلاعات شماره: 
 
عنوان مقاله: 

بررسي اثرات مزمن عصاره هيدروالكلي برگ گياه گزنه در بازسازي سلول ‌هاي بتا موش ‌هاي صحرايي هيپرگليسميك ناشي از استرپتوزوتوسين

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* گروه فارماکولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی گرگان
 
چکیده: 

مقدمه و هدف: گزنه در طب سنتي ايران به عنوان يک داروي کاهنده گلوکز خون معرفي شده است. گزارش‌هاي علمي متناقضي در خصوص اثر کاهنده گلوکز خون توسط گياه گزنه وجود دارد.
هدف: اين مطالعه به منظور تعيين اثرات مزمن عصاره هيدروالکلي برگ گياه گزنه بر گلوکز و بر روي بازسازي سلول‌هاي بتا پانکراس موش‌هاي صحرايي هيپرگليسميک توسط استرپتوزوتوسين انجام شد.
روش بررسي: موش‌هاي صحرايي ويستار به سه گروه ده‌تايي شاهد، هيپرگليسميک و هيپرگليسميک با تجويز گزنه مصرف گزنه تقسيم شدند. به حيوانات گروه‌هاي درماني ميزان mg/kg 100 عصاره گزنه از طريق داخل صفاقي روزانه به مدت چهار هفته تزريق شد. ميزان گلوکز خون در هفته اول، سوم و پنجم با استفاده از گلوکومتر اندازه‌گيري شد. همچنين با استفاده از بيهوشي، پانکراس موش‌هاي صحرايي‌ها تخليه و با استفاده از متد هيستولوژيک سلول‌هاي بتا جزاير لانگرهانس شمارش گرديد.
يافتهها: ميانگين ميزان گلوکز خون در پايان هفته پنجم در گروه ديابتي در مقايسه با گروه دريافت‌کننده گزنه به نسبت معني‌داري کمتر بود (2/24 ± 8/253 در برابر 1/28 ± 2/356). درصد سلول‌هاي بتا جزاير لانگرهانس گروه شاهد 6/73 درصد، در گروه ديابتي 3/1 درصد و در گروه ديابتي با مصرف گزنه 9/1 درصد بود.
نتيجهگيري: عصاره گزنه در مصرف مزمن فاقد اثرات هيپوگليسمي و بازسازي کننده سلولهاي بتا در موشهاي صحرايي هيپرگليسميک شده با استرپتوزوتوسين ميباشد.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  چکیده انگلیسی بازدید یکساله 205
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی