برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

عنوان نشریه: 
 
اطلاعات شماره: 
اسفند 1383 , دوره  27 , شماره  2 ; از صفحه 23 تا صفحه 36 .
 
عنوان مقاله: 

مطالعه اثر اسمو پرايمينگ بر جوانه زني بذر چغندر قند در شرايط تنش خشكي

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
 
چکیده: 

پرايمينگ بذر روشي است که سبب فعال شدن مکانيسم هاي اوليه جوانه زني قبل از کاشت مي گردد. براي اين عمل در گياهان مختلف مزاياي زيادي ذکر شده است ک از مهمترين آنها افزايش درصد جوانه زني وسرعت جوانه زني بذر مي باشد. در اين تحقيق بذر دو رقم منوژرم ژنتيکي چغندرقند (به نام رسول و 276) با استفاده از محلول پلي اتيلن گليکول (PEG) در غلظت هاي متفاوت و در تيمارهاي زماني مختلف پرايم شدند. پس از اينکه بهترين غلظت و زمان لازم براي پرايمينگ در دو رقم چغندر بدست آمد، بذرهاي پرايم شده در کنار شاهد ( بدون پرايم) در شرايط تنش خشکي که با استفاده از محلول PEG ايجاد شده بود در پتانسيل هاي صفر، 2- ،4- و 6- بار تحت آزمايش جوانه زني قرار گرفتند. بذرهاي جوانه زده در هر 24 ساعت يکبار بمدت 10 روز شمارش گرديدند و تعداد گياهچه هاي نرمال نيز تعيين شد. نتايج نشان داد که بهترين غلظت PEG براي پرايمينگ بذر چغندر قند 1.2- مگاپاسکال و بمدت پنج روز مي باشد که باعث افزايش جوانه زني در حدود 8% در رقم 276 و 1% در رقم رسول گرديد. همچنين پرايمينگ بذر باعث کاهش مدت زمان لازم براي رسيدن به 50 درصد جوانه زني (MGT) حدود 0.7 تا 1.4 روز گرديد. بطور کلي تنش خشکي باعث کاهش درصد جوانه زني و تاخير در شروع جوانه زني گرديد، بطوريکه به ازاي هر 2- بار افزايش در تنش خشکي يک روز جوانه زني به تاخير افتاد و درصد جوانه زني نيز به شدت کاهش يافت.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
  • ندارد
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  چکیده انگلیسی بازدید یکساله 169
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی