مشخصات مقاله

 
عنوان مقاله: 

بررسي نقش برنامه ريزي محله مبنا در تحقق توسعه پايدار محله اي (مطالعه موردي: محله حسينيه زنجان)

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
 
چکیده: 

طي دهه هاي اخير رشد شتابان شهرنشيني و پيامدهاي آن موجب شده است که خردترين واحد برنامه ريزي فضايي يعني محله، در مرکز توجه مديران و برنامه ريزان شهري قرار گيرد. در ايران، طي دهه هاي گذشته، مقياس محله حلقه مغفول در نظام رسمي برنامه ريزي فضايي بوده است. شهر زنجان به عنوان يکي از شهرهاي قديمي ايران، از دهه 1340 شمسي، شاهد رشد شتابان شهرنشيني بوده است و اين مساله، با رکود کيفيت محيطي محلات شهري آن همراه شده است. به طوري که محلات قديمي و تاريخي شهر، به دليل مشکلات کارکردي و کالبدي، به ناسازواره اي که ساکنان خود را تهديد مي کنند، تبديل شده اند. با توجه به فقدان رويکرد برنامه ريزي در سطح محلات شهري، ضروري است به مقياس محله اي در برنامه ريزي شهري توجه شود، از اين رو، هدف اين پژوهش ارزيابي نقش برنامه ريزي محله مبنا در توسعه پايدار شهري است. پژوهش حاضر به لحاظ هدف، از نوع کاربردي و به لحاظ ماهيت و روش، از نوع توصيفي - تحليلي است. قلمرو پژوهش محله حسينيه زنجان و جامعه آماري پژوهش، جمعيت ساکن اين محله 5055 نفر است که با استفاده از روش کوکران، 357 نمونه براي فرايند پرسشگري در سال 1394 انتخاب شده اند. پايايي ابزار به روش آلفاي کرونباخ 88.3 محاسبه شده است. از روش هاي آمار توصيفي و آمار استنباطي مانند آزمون هم بستگي پيرسون و تحليل رگرسيون چندمتغيره براي تجزيه و تحليل داده ها استفاده شده است. يافته هاي پژوهش نشان مي دهد که بين متغيرهاي برنامه ريزي محله اي با توسعه محله اي رابطه مثبتي وجود دارد. همچنين برنامه ريزي محله اي با ضريب تاثير 0.458، بيشترين تاثير را بر تحقق توسعه پايدار محله اي دارد. نتيجه اينکه، تحقق توسعه پايدار محله اي مستلزم به کارگيري برنامه ريزي فضايي در مقياس محله اي است.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
  • ندارد
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  بازدید یکساله 127
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی