برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

عنوان نشریه: 
 
اطلاعات شماره: 
 
عنوان مقاله: 

عرفان در شعر فارسي غالب

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
*
 
چکیده: 

زبان فارسي حدودا هفت صد سال زبان دولتي هند بوده و اين امر مسلم است که شاهان مغول در هر زمان حامي و پاسداران زبان و ادبيات فارسي بوده اند به همين علت زبان فارسي، زبان رسمي دربار آنان بود. تعداد بزرگي از علماء، ادباء، شعراء و مورخين فارسي پرورده ي همين دوره مي باشند. در اواخر قرن هجدهم ميلادي اوضاع سياسي هند تغيير کرد و به سبب اين اوضاع زبان فارسي هم رو به زوال نهاد؛ هر چند که در بعضي جاها زبان فارسي پيشرفت نکرد اما برخي مناطق هند از قبيل دهلي، رامپور، اوده، حيدرآباد، بهوپال، کشمير، ملتان، لاهور، عظيم آباد و جز آن همان قدر در گسترش زبان و ادبيات فارسي از حيث مرکزهاي زبان فارسي شناخته شدند که در دوره پيشين بودند.
در قرن هجدهم ميلادي شاعران و نويسندگان زيادي در سرزمين هند مي زيستند که زبان و ادب فارسي را سر و صورتي دادند. در رديف همين شاعران و نويسندگان والامقام سده ي هجدهم ميلادي ميرزا اسدالله خان غالب شاعر برجسته هند بوده است. غالب نه تنها در هند که وطن مألوف اوست، شهرت دارد بلکه تمام کشورهاي فارسي زبان معروفيت دارد
.
بنابر گفته آقاي علي اصغر حکمت، غالب دهلوي آخرين شاعر برجسته فارسي هند است که شعر فارسي را به اوج کمال رسانيده است. شاعر ديگر فارسي که به نام صهباني معروف است درباره غالب مي گويد:
چو ديدم غالب و آزرده را از هند صهباني به خاطر هيچ ياد از خاک ايرانم نمي آيد

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
  • ندارد
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  بازدید یکساله 70
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی