برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

عنوان نشریه: 
 
اطلاعات شماره: 
 
عنوان مقاله: 

بررسي مقايسه ‌اي تغييرات هموديناميك حين عمل بيماران دريافت كننده تزريق خون اتولوگ با تزريق خون همولوگ در اعمال جراحي ارتوپدي اندام تحتاني زير بيهوشي عمومي

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* خیابان ستارخان، خیابان نیایش، مجتمع درمانی حضرت رسول اکرم، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی ایران
 
چکیده: 
زمينه و هدف: تامين منابع خوني سالم و کافي که بتواند نيازهاي فيزيولوژيک افراد در حين عمل را فراهم کند، مشکلي جدي و قديمي مي‌باشد. يک متخصص بيهوشي بايد دانش کافي پيرامون انديکاسيون‌ها و عوارض انتقال خون داشته باشد. روش به کار گرفته شده در اين مقاله نورموولميک هموديلوشن حاد است که روشي توصيه شده و مورد تأييد مي‌باشد و احتمالا بسياري از عوارض تزريق خون همولوگ با آن قابل پيشگيري است(نظير واکنش‌هاي آلرژيک، انتقال عفونت‌ها، ...). هدف از اين مطالعه تعيين اثرات و عوارض و مزاياي احتمالي آن نسبت به تزريق خون همولوگ مي باشد. روش بررسي: در يک مطالعه کارآزمايي باليني، بيماران ASA(American Society of Anesthesiology) يک و دو که تحت عمل جراحي هيپ و فمور به صورت الکتيو قرار مي‌گرفتند در دو گروه 30 نفره بررسي شدند(در جمع 60 نفر). روش القا بيهوشي، نگهدارنده آن، فرد اينتوبه کننده، نوع محلول‌هاي مصرفي در دو گروه، مشابه بود. کيسه‌هاي خون پس از القاء بيهوشي توسط مسير شرياني(Arterial line) به دست آمد. در مطالعه صورت گرفته تعداد ضربان قلب، متوسط فشار خون شرياني، ميزان اشباع خون شرياني، ميزان دي‌اکسيد کربن جريان بازدمي، برون ده قلبي قبل از القاء بيهوشي، يک و دو ساعت بعد از شروع عمل و در انتهاي عمل سنجيده شد و در دو گروه مقايسه گرديد. حجم خون‌ريزي در پايان عمل در دو گروه مقايسه شد. تعداد کيسه خون‌هاي مصرفي نيز ثبت گرديد. يافته‌ها: تعداد ضربان قلب دو ساعت بعد، با يکديگر اختلاف آماري معني‌داري داشت(001/0=P). همچنين در پايان عمل هم به طور معني‌داري در گروه اتولوگ بالاتر بود(001/0=P). متوسط فشار خون شرياني دو ساعت بعد و در پايان عمل در گروه اتولوگ به طور معني‌داري بالاتر بود(005/0 & 02/0=p) ميزان دي‌اکسيد کربن جريان بازدمي يک ساعت، دو ساعت و در پايان عمل به طور معني‌داري در گروه اتولوگ پايين‌تر از گروه همولوگ بود(00/0، 04/0، 05/0=p). حجم خون‌ريزي در پايان عمل به طور معني‌داري در گروه اتولوگ پائين‌تر بود(00/0=p). نتيجه‌گيري: با توجه به نتايج حاصله، به نظر مي‌رسد تعداد ضربان قلب در گروه اتولوگ پس از اخذ کيسه‌هاي خون بالاتر از گروه همولوگ که اين استرس را نداشته‌اند بوده است ولي علي‌رغم اين مسئله تغيير قابل ملاحظه و افزايشي در برون ده قلب(بر خلاف انتظار) اتفاق نيفتاده است و دو گروه تقريبا ميزان برون ده قلبي مشابهي داشته‌اند. هم چنين متوسط فشار خون شرياني و دي‌اکسيد کربن جريان بازدمي در دو گروه متفاوت و در گروه اتولوگ رضايت‌بخش‌تر بود. حجم خون‌ريزي هم در گروه اتولوگ به وضوح کمتر از گروه همولوگ بوده است. پس به نظر مي‌رسد کنترل هموديناميک با روش اتولوگ مناسب‌تر و بهتر از همولوگ باشد.
 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
  • ندارد
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  چکیده انگلیسی بازدید یکساله 100
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی