برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

عنوان نشریه: 
 
اطلاعات شماره: 
 
عنوان مقاله: 

اثر متفورمين بر يادگيري و حافظه فضايي در مدل تجربي بيماري آلزايمر القا شده با بتا آميلوئيد در موش صحرايي

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* مرکز تحقیقات نوروفیزیولوژی، دانشگاه شاهد، تهران
 
چکیده: 

مقدمه و هدف: بيماري آلزايمر يک بيماري پيش رونده و تحليل برنده سلول هاي مغز به علت انباشتگي دو پروتئين بتا آميلوئيد و تائو است و فعلا درمان اساسي هم ندارد. متفورمين يک داروي پايين آورنده قند خون مي باشد که در درمان و کنترل ديابت قندي نوع 2 کاربرد دارد. بر اساس اثرات حفاظت عصبي، ضد التهابي، کاهش دهندگي تجمع بتاآميلوئيد و اثرات ضد استرس اکسيداتيو اين دارو در بافت عصبي، هدف مطالعه کنوني، بررسي اثر درمان با متفورمين بر مدل حيواني آلزايمر القا شده با بتا آميلوئيد در موش صحرايي بود.
مواد و روش ها: در اين تحقيق از موش هاي صحرايي نر به تعداد 32 سر استفاده شد. حيوانات به صورت تصادفي به
4 گروه سالم (شم) کنترل، گروه سالم (شم) دريافت کننده متفورمين، گروه بيمار (ضايعه) کنترل و گروه بيمار (ضايعه) تحت درمان با متفورمين تقسيم شدند. گروه هاي دوم و چهارم، به مدت يک هفته قبل از جراحي، روزانه تحت درمان متفورمين به صورت داخل صفاقي قرار گرفتند. در دو گروه ضايعه، بيماري آلزايمر با جراحي استرئوتاکس و تزريق داخل هيپوکمپي بتا آميلوئيد در موش القا شد. در دو گروه شم همين مراحل انجام، ولي نرمال سالين به داخل هيپوکمپ تزريق شد. پس از گذشت سه هفته، براي ارزيابي يادگيري و حافظه حيوانات از روش هاي رفتار اجتنابي غيرفعال و ماز Y استفاده شد.
نتايج: در آزمون رفتار اجتنابي، گروه ضايعه نسبت به گروه شم داراي ميانگين ميزان تاخير اوليه کمتري بودند که اين کاهش معني دار نبود. در گروه ضايعه دوم، افزايش غيرمعني دار ميانگين ميزان تاخير اوليه، در مقايسه با گروه ضايعه ديگر وجود داشت. در گروه شم نيز که همان ميزان متفورمين را دريافت کرده بودند نيز کاهش غيرمعني دار زمان تاخير اوليه در مقايسه با گروه شم به دست آمد. در آزمون اجتنابي غيرفعال که تاخير در حين عبور را در موش هاي صحرايي بررسي مي کرد، کاهش معني دار تاخير در حين عبور در گروه آلزايمري نسبت به گروه شم، در پايان کار به خوبي مشاهده گرديد (
p<0.01)، هرچند اين کاهش به طور غيرمعني دار در گروه آلزايمري دوم نيز نسبت به گروه شم وجود داشت. به علاوه، تفاوت بين دو گروه آلزايمري ازنظر آماري معني دار بود (P<0.05).
نتيجه گيري: درمان مزمن متفورمين باعث افزايش حافظه در آزمون اجتنابي غيرفعال شاتل باکس شده، ولي اثري بر مدل حافظه فضايي در موش صحرايي نر ندارد. احتمال دارد که داروي ضد ديابتي متفورمين در درمان بيماري آلزايمر و انواع دمانس در انسان کانديد مناسبي باشد.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط:  
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 
ارتباط خیلی زیاد ارتباط زیاد مرتبط ارتباط کمتر
 
ارجاعات: 
  • ثبت نشده است
 
استنادات: 
  • ثبت نشده است
 
+جهت ارجاع به این مقاله کلیک کنید(Cite).
APA : کپی

ممبینی، ت.، و نصیری، م.، و نارنجکار، ج.، و روغنی، م. (1395). اثر متفورمین بر یادگیری و حافظه فضایی در مدل تجربی بیماری آلزایمر القا شده با بتا آمیلوئید در موش صحرایی. دانشور پزشکی, 23(122 ), 63-72. https://www.sid.ir/fa/journal/ViewPaper.aspx?id=347886



Vancouver : کپی

ممبینی تاجماه، نصیری مهدی، نارنجکار جمشید، روغنی مهرداد. اثر متفورمین بر یادگیری و حافظه فضایی در مدل تجربی بیماری آلزایمر القا شده با بتا آمیلوئید در موش صحرایی. دانشور پزشکی. 1395 [cited 2021November29];23(122 ):63-72. Available from: https://www.sid.ir/fa/journal/ViewPaper.aspx?id=347886



IEEE : کپی

ممبینی، ت.، نصیری، م.، نارنجکار، ج.، روغنی، م.، 1395. اثر متفورمین بر یادگیری و حافظه فضایی در مدل تجربی بیماری آلزایمر القا شده با بتا آمیلوئید در موش صحرایی. دانشور پزشکی, [online] 23(122 ), pp.63-72. Available: https://www.sid.ir/fa/journal/ViewPaper.aspx?id=347886.



 

 
چکیده انگلیسی بازدید یکساله 311 مباني نظري و تجربي ونداليسم: مروري بر يافته هاي يك تحقيق
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی