برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

عنوان نشریه: 
 
اطلاعات شماره: 
1396 , دوره  41 , شماره  4 ; از صفحه 227 تا صفحه 235 .
 
عنوان مقاله: 

بررسي اثر تزريق داخل ويتره آواستين و ترکيب آواستين و tPA بر حدت بينايي و ضخامت ماکولا در بيماران با دژنراسيون ماکولاي وابسته به سن نيوواسکولار

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* گروه چشم پزشکی، مرکز آموزشی درمانی نیکوکاری، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران
 
چکیده: 
سابقه و هدف: نئوواسکولاريزاسيون هموراژيک کوروئيد در بيماران مبتلا به دژنراسيون ماکولاي وابسته به سن عارضه اي عمده در صورت عدم درمان است که مي تواند عواقب شديدي در حدت ديد بيماران ايجاد کند. هرچند درمان استانداردي جهت اين وضعيت وجود ندارد، فعال کننده پلاسمينوژن بافتي داخل ويتره با گاز روشي کلاسيک و بسيار مورد علاقه است. با اين وجود اين درمان ممکن است در طولاني مدت بعلت پيشرفت پاتولوژي زمينه اي بي فايده گردد. بنابراين، برخي محققين پيشنهاد کرده اند تا عوامل ضد عامل رشد اندوتليوم عروقي نظير آواستين در اين بيماران مدنظر قرار گيرند. هدف از اين مطالعه مقايسه پيامدهاي درمان با فعال کننده پلاسمينوژن بافتي داخل ويتره و فعال کننده پلاسمينوژن بافتي داخل ويتره بهمراه آواستين است. مواد و روش بررسي: درمجموع 43 بيمار مبتلا به نئوواسکولاريزاسيون هموراژيک کوروئيد مرتبط با دژنراسيون ماکولاي وابسته به سن بطور تصادفي به دو گروه تقسيم و تحت درمان با 1.25 ميلي گرم آواستين داخل ويتره (21 مورد) يا 1.25 ميلي گرم آواستين بهمراه 50 ميکروگرم فعال کننده پلاسمينوژن بافتي (22 مورد) قرار گرفتند. حدت بينايي (با استفاده از لاگمار) و ضخامت بخش مرکزي ماکولا در ماه هاي 2 و 6 پس از درمان اندازه گيري و بين دو گروه مقايسه شد. يافته ها: سيزده مرد و 9 زن با سن ميانه 74 سال (گروه درمان ترکيبي) با 12 مرد و 9 زن با سن ميانه 73 سال (گروه درمان منفرد) مقايسه شدند (p بترتيب 0.89 و 0.81). ميانه درصد تغيير در حدت بينايي در ماه 2 در گروه درمان ترکيبي 4.3% کاهش و در گروه درمان منفرد 8.6% کاهش و 10% در هر دو گروه در ماه 6 بود. بهبود حدت بينايي در هر دو گروه 6 ماه پس از درمان معني دار بود ولي تفاوت معني داري بين دو گروه از اين نظر ديده نشد (p بترتيب 0.93 و 0.96 در ماه هاي 2 و 6). ميانه درصد تغيير در ضخامت بخش مرکزي ماکولا در ماه 2 در گروه درمان ترکيبي 16.9% کاهش و در گروه درمان منفرد16.8 % کاهش و در ماه 6، 19.1% در گروه درمان ترکيبي و 18.2% در گروه درمان منفرد بود. ضخامت قسمت مرکزي ماکولا در هر دو گروه 6 ماه پس از درمان بطور معني داري کاهش يافته بود ولي مجددا تفاوت معني داري بين دو گروه از اين نظر ديده نشد (p بترتيب 0.97 و 0.79 در ماه هاي 2 و 6). نتيجه گيري: هر دو روش درماني در بهبود نئوواسکولاريزاسيون هموراژيک کوروئيد مرتبط با دژنراسيون ماکولاي وابسته به سن پس از شش ماه موفق بودند، ولي تفاوت معني داري در اين زمينه بين دو روش نبود.
 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط:  
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 
ارتباط خیلی زیاد ارتباط زیاد مرتبط ارتباط کمتر
 
ارجاعات: 
  • ثبت نشده است
 
استنادات: 
  • ثبت نشده است
 
+جهت ارجاع به این مقاله کلیک کنید(Cite).
APA : کپی

آهور، م.، و بیرامی، ر.، و سرخابی، ر.، و موسوی، ف.، و طاهری، آ. (1396). بررسی اثر تزریق داخل ویتره آواستین و ترکیب آواستین و tPA بر حدت بینایی و ضخامت ماکولا در بیماران با دژنراسیون ماکولای وابسته به سن نیوواسکولار. پژوهش در پزشکی, 41(4 ), 227-235. https://www.sid.ir/fa/journal/ViewPaper.aspx?id=347292



Vancouver : کپی

آهور محمدحسین، بیرامی رحمان، سرخابی رعنا، موسوی فریده، طاهری آرش. بررسی اثر تزریق داخل ویتره آواستین و ترکیب آواستین و tPA بر حدت بینایی و ضخامت ماکولا در بیماران با دژنراسیون ماکولای وابسته به سن نیوواسکولار. پژوهش در پزشکی. 1396 [cited 2021December05];41(4 ):227-235. Available from: https://www.sid.ir/fa/journal/ViewPaper.aspx?id=347292



IEEE : کپی

آهور، م.، بیرامی، ر.، سرخابی، ر.، موسوی، ف.، طاهری، آ.، 1396. بررسی اثر تزریق داخل ویتره آواستین و ترکیب آواستین و tPA بر حدت بینایی و ضخامت ماکولا در بیماران با دژنراسیون ماکولای وابسته به سن نیوواسکولار. پژوهش در پزشکی, [online] 41(4 ), pp.227-235. Available: https://www.sid.ir/fa/journal/ViewPaper.aspx?id=347292.



 

 
چکیده انگلیسی بازدید یکساله 124 مباني نظري و تجربي ونداليسم: مروري بر يافته هاي يك تحقيق
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی