برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

عنوان نشریه: 
 
اطلاعات شماره: 
 
عنوان مقاله: 

اثر فعاليت بدني منتخب و ايبوپروفن بر كوفتگي عضلاني تاخيري پس از انقباضهاي شديد برونگرا

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
 
چکیده: 

در پژوهش حاضر تاثیر یک برنامه فعالیت بدنی منتخب و داروی ایبوپروفن به تنهایی و با هم، بر کوفتگی عضلانی تاخیری بررسی و مقایسه شد. 44 پسر غیر ورزشکار 21±2 سال در گروههای چهارگانه تحقیق شرکت کردند که عبارت بودند از: -1 دوازده نفر در گروه فعالیت بدنی، -2 یازده نفر در گروه ایبوپروفن، -3 یازده نفر در گروه فعالیت بدنی و ایبوپروفن و -4 ده نفر در گروه شاهد. برنامه فعالیت بدنی شامل پنج دقیقه راه رفتن و دویدن آرام، ده دقیقه کشش ایستای دستها و کمربند شانه ای و پنج دقیقه حرکات نرمشی با انقباضهای زیر بیشینه بود. مقدار ایبوپروفن مورد مصرف 2800 میلی گرم بود که از یک ساعت قبل از انجام انقباضهای برونگرا تا 47 ساعت پس از آن به افراد داده شد. جهت ایجاد کوفتگی عضلانی از آنها خواسته شد تا 70 انقباض برونگرا با 80 درصد MVC با دست غیر برتر بر روی صندلی مخصوصی که به همین منظور ساخته شده بود، انجام دهند. مدت زمان هر انقباض سه ثانیه بود، افراد در فاصله هر دو انقباض 10 ثانیه استراحت می کردند و یک دقیقه استراحت هم بین هر دوره که ده انقباض را شامل می شد، در نظر گرفته شد. متغیرهایی که یک ساعت قبل از انقباضهای برونگرا و یک، 24 و 48 ساعت بعد از انقباضها اندازه گیری شدند عبارت بودند از: درک کوفتگی عضلانی، حداکثر قدرت برونگرا، میزان آنزیم کراتین کیناز (CK) و دامنه حرکتی آرنج. داده های جمع آوری شده با روش آماری تحلیل واریانس (ANOVA) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند و نتایج زیر حاصل شد:

اوج کوفتگی عضلانی در تمامی گروههای چهارگانه تحقیق بین 24 تا 48 ساعت پس از انقباضها بود که غیر از گروه شاهد در گروههای دیگر پس از 24 ساعت رو به کاهش گذاشت. این موضوع در مورد میزان آنزیم CK نیز صادق بود و در 48 ساعت پس از انقباضها بین تمامی گروههای سه گانه و گروه شاهد تفاوت معنی داری (P≤0.05) در میزان CK مشاهده شد. کاهش دامنه حرکتی آرنج نیز در تمامی گروهها مشاهده شد، اما این کاهش در گروههای تجربی کمتر از گروه شاهد بود. هر چند قدرت برونگرا نیز در طول دوران کوفتگی کاهش نشان داد، با این حال فعالیت بدنی در مقایسه با ایبوپروفن موجب کاهش کمتری در قدرت شد.

نتیجه این تحقیق نشان می دهد، اگر چه ایبوپروفن مانند فعالیت بدنی در برخی موارد مانند درک احساس کوفتگی، اثر معنی داری بر کاهش درد داشته است، اما نتایج حاصل از تاثیر فعالیت بدنی و فعالیت بدنی با ایبوپروفن بر میزان CK، قدرت عضلانی و دامنه حرکتی نشانه تاثیر بیشتر فعالیت بدنی بر متغیرهای مرتبط با کوفتگی عضلانی تاخیری در 24 و 48 ساعت پس از انقباضهای برونگرا است.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
-
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط:  
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 
ارتباط خیلی زیاد ارتباط زیاد مرتبط ارتباط کمتر
 
ارجاعات: 
  • ثبت نشده است
 
استنادات: 
  • ثبت نشده است
 
+جهت ارجاع به این مقاله کلیک کنید(Cite).
APA : کپی

رحمانی نیا، ف.، و نیک بخت، ح.، و ابراهیم، خ.، و پردال، ا. (1379). اثر فعالیت بدنی منتخب و ایبوپروفن بر کوفتگی عضلانی تاخیری پس از انقباضهای شدید برونگرا . المپیک, 8(2-1 (پیاپی 15)), 15-26. https://www.sid.ir/fa/journal/ViewPaper.aspx?id=33739



Vancouver : کپی

رحمانی نیا فرهاد، نیک بخت حجت اله، ابراهیم خسرو، پردال امیرحمزه. اثر فعالیت بدنی منتخب و ایبوپروفن بر کوفتگی عضلانی تاخیری پس از انقباضهای شدید برونگرا . المپیک. 1379 [cited 2021August05];8(2-1 (پیاپی 15)):15-26. Available from: https://www.sid.ir/fa/journal/ViewPaper.aspx?id=33739



IEEE : کپی

رحمانی نیا، ف.، نیک بخت، ح.، ابراهیم، خ.، پردال، ا.، 1379. اثر فعالیت بدنی منتخب و ایبوپروفن بر کوفتگی عضلانی تاخیری پس از انقباضهای شدید برونگرا . المپیک, [online] 8(2-1 (پیاپی 15)), pp.15-26. Available: https://www.sid.ir/fa/journal/ViewPaper.aspx?id=33739.



 

 
بازدید یکساله 237 مباني نظري و تجربي ونداليسم: مروري بر يافته هاي يك تحقيق
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی