برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

 
عنوان مقاله: 

مقايسه اثربخشي روش گلينگهام-اورتون و روش تمرين و تکرار بر بهبود اختلال ويژه يادگيري نوشتن در دانش آموزان ابتدايي

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* دانشگاه فرهنگیان
 
چکیده: 

هدف از پژوهش حاضر، مقايسه اثربخشي دو روش گلينگهام-اورتون و تمرين و تکرار بر بهبود اختلال ويژه يادگيري نوشتن در دانش آموزان پايه سوم ابتدايي است. اين پژوهش از نوع آزمايشي با گروه کنترل و انتساب تصادفي با پيش آزمون و پس آزمون بود. جامعه موردمطالعه کليه دانش آموزان پايه سوم ابتدايي داراي مشکلات ويژه يادگيري املاي مراجعه کننده به مرکز مشاوره و خدمات روان شناختي استان کرمانشاه بوده که از ميان آن ها نمونه اي شامل 45نفر (26 دختر و 19 پسر) به صورت نمونه گيري تصادفي ساده انتخاب شد و با انتساب تصادفي در سه گروه 15 نفري، دو گروه آزمايشي و يک گروه گواه جايگزين شدند. ابزارهاي ارزيابي شامل مقياس تجديدنظرشده هوشي وکسلر براي کودکان، فهرست وارسي تشخيصي مشکلات املا DSM-IV-TR، آزمون املا، پرسشنامه باليني، آزمون حافظه وکسلر، آزمون ديداري-حرکتي بندرگشتالت، بوده است. پس از اجراي پيش آزمون، هريک از گروه هاي آزمايش 8 جلسه درمان (60 دقيقه اي) دريافت کردند. نتايج حاصل از تحليل کوواريانس و آزمون تعقيبي توکي نشان مي دهد که روش چندحسي گلينگهام- اورتون موجب بهبود عملکرد دانش آموزان داراي اختلال ويژه يادگيري املا نسبت به گروه گواه و گروه تمرين و تکرار مي شود (p<0.005) و اين روش 66درصد از تغييرات بهبود املا را تبيين مي کند. همچنين، يافته ها نشان مي دهد که استفاده از روش گلينگهام-اورتون اثر معناداري بر بهبود اختلال املا دارد و مي تواند جايگزين مناسبي براي روش تمرين و تکرار در کار با دانش آموزان داراي اختلال نوشتن باشد.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
-
 
ارجاعات: 
  • ندارد
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  بازدید یکساله 134
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی