6 SID.ir | مقايسه اثر تمرينات استقامتي، مقاومتي و ترکيبي بر مقاومت به انسولين و نسبت آديپونکتين به لپتين در رت هاي ديابتي
برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

 
عنوان مقاله: 

مقايسه اثر تمرينات استقامتي، مقاومتي و ترکيبي بر مقاومت به انسولين و نسبت آديپونکتين به لپتين در رت هاي ديابتي

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* استان مرکزی، اراک، میدان سردشت، دانشگاه اراک، دانشکده علوم ورزشی، گروه فیزیولوژی ورزش
 
چکیده: 

زمينه: هورمون هاي مرتبط با چاقي لپتين و آديپونکتين به طور مستقل و مخالف هم با مقاومت به انسولين در ارتباط هستند.
هدف: مطالعه حاضر با هدف بررسي اثر تمرينات استقامتي، مقاومتي و ترکيبي بر مقاومت به انسولين و نسبت آديپونکتين به لپتين در رت هاي ديابتي انجام شد.
مواد و روش ها: از ميان 50 سر موش صحرايي نژاد ويستار، 10 سر به عنوان گروه سالم و باقي حيوانات از طريق تزريق استرپتوزوتوسين ديابتي شدند. رت هاي ديابتي به چهار گروه تقسيم شدند: شاهد، تمرين مقاومتي، تمرين استقامتي و تمرين ترکيبي. برنامه تمرين مقاومتي شامل 10 هفته بالا رفتن از نردبان بود (5 روز در هفته، 3 نوبت، 4 تکراري)، در حالي که تمرين استقامتي براي 10 هفته (5 نوبت در هفته دويدن روي تردميل) انجام شد. گروه ترکيبي هر دو برنامه تمرين مقاومتي و استقامتي را انجام مي دادند. نمونه هاي خوني براي ارزيابي سطوح لپتين، آديپونکتين و مقاومت به انسولين گرفته شد.
يافته ها: تمرين استقامتي، مقاومتي و ترکيبي به طور معني داري موجب کاهش مقاومت به انسولين و گلوکز شد (
0.05>P)، اگرچه تمرين ترکيبي اثر بيش تري در کاهش مقاومت به انسولين داشت (0.05>P). در سطوح لپتين بين گروه ها تفاوت معني داري وجود نداشت (0.05<P). سطح آديپونکتين و نسبت آديپونکتين به لپتين در تمام گروه هاي تمريني به طور معني دار افزايش يافت (0.05>P).
نتيجه گيري: تمرين ورزشي به طوري که در اين مطالعه تعريف شده منجر به بهبود نسبت آديپونکتين به لپتين مي شود و تمرين ترکيبي اثر بيش تري بر کاهش شاخص مقاومت به انسولين در رت هاي ديابتي دارد.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
  • ندارد
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  چکیده انگلیسی بازدید یکساله 123
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی