برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

 
عنوان مقاله: 

معناشناسي تاريخي واژه «ربّ»

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* دانشگاه تهران، پردیس قم، قم، ایران
 
چکیده: 

با توجه به اهميت و جايگاه محوري اسم «ربّ» در نظام معنايي قرآن کريم، در اين مقاله با هدف دستيابي به معناي واژه «ربّ» و سير تاريخي تحول معنا و کاربرد آن در اشاره به «خداي راستين / خالق» در زبان هاي مختلف سامي و چگونگي راه يابي چنين کاربردي به زبان عربي پيش از نزول قرآن کريم، از روش معناشناسي تاريخي و زبان شناسي تاريخي - تطبيقي استفاده شده است. از اين رو ابتدا واژه «ربّ» عربي با بعضي واژه هاي خويشاوند با آن در خانواده زبان هاي سامي و همچنين زبان مصري مقايسه شده و در نتيجه، علاوه بر دستيابي به مفهوم اصلي «بزرگ» براي واژه «rab» سامي و شناسايي واژه «nib» به عنوان خويشاوند مصري «rab» سامي، پيوند ميان دو ريشه «r-b-b و r-b-w/y» سامي نيز آشکار شده است. سپس با نگاهي تاريخي به واژه «rab» سامي، به کاربرد مفهوم مورد اشاره آن در بافت ديني پيش از اسلام و ساير واژه هاي ناظر به اين مفهوم در زبان هاي سامي و متون مختلف ديني يهوديت و مسيحيت پرداخته شده است و در نتيجه، علاوه بر تبيين سير تاريخي کاربرد معناي «سرور / صاحب اختيار» در اشاره به «خداي راستين / خالق» و معرفي واژه هاي «’Adon?y» عبري، Kyrios» يوناني، «M?r’/M?ry» آرامي و «Moryo» سرياني، که همگي به همين مفهوم اشاره داشته اند، با توجه به شواهد باستان شناختي آشکار شده است که واژه «rab» نخستين بار در اوايل قرن پنجم ميلادي و در زبان سبئي به عنوان اسمي از نام هاي خدا به کار رفته و چنين کاربردي از زبان سبئي به حجاز و زبان عربي بستر نزول قرآن کريم راه يافته است.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
  • ندارد
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  چکیده انگلیسی بازدید یکساله 103
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی