5 SID.ir | تهيه و ارزيابي نانوحامل هاي پليمري حاصل از اتصال پلي اتيلن ايمين به پلي ال ليزين با استفاده از لينکر 10 کربنه به منظور انتقال ژن به سلول يوکاريوتي

مشخصات مقاله

 
عنوان مقاله: 

تهيه و ارزيابي نانوحامل هاي پليمري حاصل از اتصال پلي اتيلن ايمين به پلي ال ليزين با استفاده از لينکر 10 کربنه به منظور انتقال ژن به سلول يوکاريوتي

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* گروه بیوتکنولوژی دارویی، دانشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران
 
چکیده: 

زمينه و هدف: فقدان يک حامل ژن رسان کارآمد همواره بزرگترين چالش در ژن درماني بوده است. دو پليمر پلي اتيلن ايمين (PEI) و پلي ال ليزين (PLL) بيشترين حامل هاي غير ويروسي هستند که مورد مطالعه قرار گرفته اند. اين مطالعه با هدف تهيه و ارزيابي نانوحامل هاي پليمري حاصل از اتصال پلي اتيلن ايمين به پلي ال ليزين با استفاده از لينکر 10 کربنه به منظور انتقال ژن به سلول يوکاريوتي انجام شد.
روش ها: در اين مطالعه تجربي، دو مدل نانوحامل سنتز شدند، مولکول
PLL با وزن مولکولي بالا (30-70 کيلو دالتون) به عنوان مرکز ذره در نظر گرفته شد و سپس به ميزان 10 و 50 درصد آمين هاي نوع اول PLL با لينکر 10 کربنه جايگزين شدند. سپس PEI با وزن مولکولي متوسط (25 کيلو دالتون) با واسطه لينکرها به PLL متصل گرديد. خصوصيات فيزيکو شيميايي حامل هاي سنتز شده، سميت سلولي و قابليت انتقال ژن در سلول هاي نوروبلاستوماي موشي  (Neuro2A) مورد ارزيابي قرار گرفت.
نتايج: حامل هاي سنتز شده همگي قادر به تشکيل پلي پلکس در ابعاد نانو (96-122 نانومتر) بودند و حامل
PLL-L10%-PEI قادر به افزايش ترانسفکشن نسبت به پليمر هاي پايه اش (PEI و PLL) بود، در حاليکه که سميت سلولي کمتري نيز نسبت به PEI دست ورزي نشده نشان داد (P<0.05)
نتيجه گيري: نانو ذره
(PLL-L10%-PEI) به عنوان بهترين نانوذره حاصله در اين مطالعه با بار ذره اي +8.5 ميلي ولت و اندازه ذره اي 116 نانومتر مي باشد. اين نانوحامل در عين حال که سبب افزايش کارآيي ترانسفکشن مي شود، سميت سلولي را نيز کاهش مي دهد. از اين رو اين نانوحامل براي مقاصد ژن رساني به سلول هاي مختلف پيشنهاد مي شود.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
  • ندارد
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  چکیده انگلیسی بازدید یکساله 122
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی