برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

عنوان نشریه: 
 
اطلاعات شماره: 
بهار 1396 , دوره  5 , شماره  1 ; از صفحه 57 تا صفحه 63 .
 
عنوان مقاله: 

نقش گيرنده هاي محيطي گليسين در اخذ غذاي وابسته به گيرنده هاي کانابينوئيدي

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه زابل، زابل، ایران
 
چکیده: 

زمينه و هدف: گيرنده هاي محيطي کانابينوئيد و گليسين در کنترل اخذ غذا نقش دارند. در اين بررسي تداخل احتمالي اين دو گيرنده در اخذ غذا بررسي شد.
روش ها: اين تحقيق تجربي بر روي چهل سر موش صحرايي نر نژاد ويستار انجام شد. در مرحله اول، اثر تجويز همزمان گليسين
(100mg/kg) و آراشيدونيل-2- کلراتيل آميد (ACEA) آگونيست گيرنده هاي CB1 (1mg / kg)، درمرحله دوم اثر پيش تزريق استريکنين هيدروکلريد (آنتاگونيست رقابتي گيرنده هاي پس سيناپسي گليسين) با دوز 0.01 بر اخذ غذاي ناشي از ACEA، در مرحله سوم اثر پيش تزريق AM281 (آنتا-گونيست گيرنده هاي CB1) با دوز 0.5mg/kg بر رفتار تغذيه اي ناشي از گليسين بررسي شد و نهايتا در مرحله چهارم اثر متقابل 281 AM و استريکنين هيدروکلريد مورد ارزيابي قرار گرفت.
نتايج: در مرحله اول، تزريق داخل صفاقي گليسين اخذ غذا را به طور معني دار افزايش داد. همچنين متعاقب تجويز افزايش معني دار اخذ غذا حاصل شد (
P<0.05). تجويز همزمان گليسين و ACEA نسبت به تجويز هر کدام به تنهايي، اثر معني داري بر اخذ غذا نداشت (P>0.05). در مرحله دوم، پيش تزريق استريکنين نتوانست از اثر افزاينده اشتهاي ACEA جلوگيري کند. همچنين پيش تزريق 281 AM تاثير معني داري بر اخذ غذاي ناشي از گليسين نداشت. در مرحله چهارم، تجويز همزمان 281 AM و استريکنين، اخذ غذاي تجمعي را به طور معني دار در مقايسه با تجويز هر کدام به تنهايي کاهش داد (p<0.05).
نتيجه گيري: تاکنون اثر گيرنده هاي کانابينوئيد
CB1 بر رفتار تغذيه اي ناشي از گليسين بررسي نشده است. در بررسي حاضر با وجود برخي اثرات هم افزايي، به نظر مي رسد گليسين و کانابينوئيدها هر کدام از مسيرهاي عصبي جداگانه اشتها را افزايش مي دهند.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
  • ندارد
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  چکیده انگلیسی بازدید یکساله 106
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی