3 SID.ir | رابطه مهارتهاي ارتباطي با سلامت روان در دانشجويان دانشگاه علوم پزشکي مشهد
برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

 
عنوان مقاله: 

رابطه مهارتهاي ارتباطي با سلامت روان در دانشجويان دانشگاه علوم پزشکي مشهد

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* مرکز تحقیقات علوم بهداشتی، گروه آموزش بهداشت و ارتقای سلامت، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران
 
چکیده: 

زمينه و هدف: ارتباط يکي از قديمي ترين و در عين حال عالي ترين دستاوردهاي بشري و زمينه ساز زندگي اجتماعي ماست. پژوهش هاي انجام شده نشان داده اند عواملي نظير عزت نفس، مهارت هاي بين فردي، برقراري ارتباط مطلوب، تعيين هدف و شناسايي ارزش هاي فردي در پيشگيري و کاهش ابتلاي افراد به انواع ناهنجاريهاي رفتاري و اختلالات رواني (مانند اضطراب، افسردگي و...) و افزايش سلامت روان نقش موثري دارند. بدين منظور برآن شديم تا رابطه مهارتهاي ارتباطي و سلامت روان را در دانشجويان دانشگاه علوم پزشکي مشهد بررسي نماييم.
روش کار: مقاله حاضر، حاصل يک مطالعه مقطعي تحليلي در سال 1390 مي باشد. جامعه آماري اين پژوهش کليه دانشجويان مشغول به تحصيل در دانشگاه علوم پزشکي مشهد بود. 210 دانشجو با استفاده از روش نمونه گيري طبقه اي انتخاب و پس از اخذ رضايت نامه آگاهانه به منظور بررسي رابطه مهارتهاي ارتباطي و سلامت روان مورد بررسي قرار گرفتند. در اين پژوهش از دو آزمون مهارتهاي ارتباطي و سلامت عمومي به عنوان ابزار جمع آوري اطلاعات استفاده شد. براي توصيف داده ها از نمودارها و جداول آماري و براي اناليز از آزمون کروسکال واليس، من ويتني و کاي دو استفاده شد. نرم افزار مورد استفاده
SPSS 16 و سطح معني داري در تمامي آزمونها 5 درصد است. براي بررسي همبستگي متغيرها از ضريب همبستگي اسپيرمن استفاده شده است.
نتايج: يافته هاي اين پژوهش نشان داد که
%61.9 از دانشجويان مشکوک به داشتن اختلال رواني بودند. آزمون ضريب همبستگي اسپيرمن نشان داد که سلامت روان با سن و مهارتهاي درک پيام و بينش نسبت به فرآيند ارتباط و گوش دادن و قاطعيت در ارتباط، رابطه معني داري نداشت. (p=0.727)، (p=0.653)، (p=0.857)، ( p=0.626)، ( p=0.477) اما بين سلامت روان و مهارت کنترل عواطف همبستگي معني داري مشاهده شد. (p=0.01) آزمون ضريب همبستگي اسپيرمن نشان داد که مهارتهاي ارتباطي با سن و اختلال عملکرد اجتماعي ارتباطي ندارد. (p=0.228)، (p=0.074) اما بين مهارت هاي ارتباطي و اضطراب و نشانگان جسمي و مقياس افسردگي همبستگي معکوس معني داري مشاهده گرديد. (p=0.043)، (p=0.049)، (p=0.049). از نظر ميانگين نمره مهارت هاي ارتباطي در ميان گروه هاي جنسيت، نوع رشته و مقطع تحصيلي، محل سکونت، وضعيت تاهل و وضعيت اشتغال تفاوت معني داري مشاهده نشد. (p=0.406)، (p=0.404)، (p=0.277)، (p=0.875)، (p=0.274). از نظر ميانگين نمره سلامت روان در سه گروه وضعيت تاهل و جنسيت و رشته تحصيلي تفاوت معني دار مشاهده شد (p=0.006)، (p=0.036)، (p<0.001) اما در متغيرهاي مقطع تحصيلي، محل سکونت و وضعيت اشتغال تفاوت معني داري وجود نداشت. (p=0.080)، (p=0.951)، (p=0.978).
نتيجه گيري: با توجه به نتايج اين پژوهش، انجام ارزيابي هاي روانشناختي دانشجويان و ارايه خدمات مشاوره اي و برگزاري کارگاه هاي آموزشي مهارتهاي ارتباطي در جهت ارتقاي سطح سلامت رواني دانشجويان توصيه مي گردد.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
  • ندارد
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  چکیده انگلیسی بازدید یکساله 360
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی