برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

عنوان نشریه: 
 
اطلاعات شماره: 
1394 , دوره  23 , شماره  2 ; از صفحه 57 تا صفحه 65 .
 
عنوان مقاله: 

بررسي اثر پيوند اتولوگ طحال در بيماران اسپلنکتومي شده به علت ضايعات شديد طحالي ناشي از تروماي ارجاع شده به بيمارستان بعثت همدان در سال هاي 1392 تا 1393

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* گروه جراحی عمومی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، بیمارستان بعثت، بخش جراحی عمومی
 
چکیده: 

زمينه و هدف: پيشتر چنين تصور مي شد که طحال يک ارگان با اهميت و با عملکرد ويژه اي نيست، بنابراين درمان انتخابي بيماري هاي طحال انجام اسپلنکتومي کامل بوده است. با شناخت بيشتر عملکرد طحال و نقش مهم آن در فيزيولوژي بدن مشخص شد که اسپلنکتومي کامل باعث افزايش ايجاد نقص سيستم ايمني در فرد مي گردد و آنها را مستعد به بعضي عفونت هاي خاص و همچنين ابتلاء به ترمبوآمبولي مي کند. مطالعه حاضر با هدف بررسي دقيق تر تغييرات سيستم ايمني از جمله سطح ايمنوگلوبولين ها در همراهي با بررسي تغييرات بافتي و ميزان رژنراسيون قطعات طحال پيوند شده از خود بيمار، طراحي گرديد تا در صورت کارايي مناسب بتوان هرچه بيشتر از عوارض اسپلنکتومي ناگريز به خصوص در اثر تروما کاست.
مواد و روش ها: در يک مطالعه مداخله اي مقطعي، 19 بيمار بالاي 12 سال مبتلا به تروماي غيرنافذ که در سال هاي 92-1393 دچار تروماي بلانت شديد طحال شده و به تشخيص پزشک معالج، کانديد اسپلنکتومي کامل بودند، به صورت سرشماري و با اخذ رضايت کتبي وارد مطالعه شدند. پس از تاييد شدن کانديد بودن بيمار براي اسپلنکتومي توضيحات لازم به بيمار ارائه و عدم وجود معيارهاي خروج، بيماران مورد ارزيابي قرار گرفتند و در نهايت جراحي پيوندي انجام گرفت. در نهايت تمامي اطلاعات بيماران وارد نرم افزار
SPSS نسخه 16 شده و مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. براي تحليل داده ها در قسمت آمار توصيفي از شاخص هاي مرکزي و پراکندگي (ميانگين و انحراف معيار) جداول و نمودارها بهره گرفته شد و در قسمت آمار استنباطي در آزمون اندازه هاي تکراري و در صورت نرمال نبودن داده ها از معادل آن، آزمون فريدمن استفاده شد.
يافته ها: در مطالعه حاضر، در مجموع 19 بيمار با ميانگين سني
42.58±18.78 که 14 نفر (73.7%) آنها مرد بودند، مورد مطالعه قرار گرفتند. نتايج آناليز تک متغيره نشان داد که ميزان لنفوسيت در طول زمان (قبل از جراحي، 3 ماه پس از جراحي و 6 ماه پس از جراحي) اختلاف معني دار آماري داشت (P=0.024)، ولي متغيرهاي هموگلوبين (P=0.192)، گلبول قرمز (P=0.177)، هماتوکريت (P=0.192)، پلاکت (P=0.221) و لکوسيت (P=0.071) در طول زمان اختلاف معني داري نداشتند. وجود يا عدم وجود اجسام هاول در طول زمان اختلاف معني داري داشت (P=0.042) به طوري که اجسام هاول در 6 ماه پي از جراحي کمتر از 3 ماه پس از جراحي مشاهده شد. ميانگين فاگوستيک طحال در 3 ماه پس از جراحي و 6 ماه پس از جراحي اختلاف معني داري داشت (P=0.044)، به طوري که در ميانگين فاگوستيک طحال در 6 ماه پس از جراحي بيشتر از ميانگين فاگوستيک طحال در 3 ماه پس از جراحي بود.
نتيجه گيري: بر اساس نتايج مطالعه حاضر، با افزايش قطعه هاي پيوندي مي توان اختلاف بين افراد با پيوند طحال از خود بيمار و افراد با طحال سالم را به کمترين ميزان ممکن رساند. پيوند قطعاتي از طحال خود بيمار نشان داده است که مي تواند يک جايگزين درماني بسيار مناسب براي اسپلنکتومي باشد.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
  • ندارد
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  بازدید یکساله 91
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی