برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

عنوان نشریه: 
 
اطلاعات شماره: 
 
عنوان مقاله: 

صورت ايوان در معماري ايراني، از آغاز تا سده هاي نخستين اسلامي

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* گروه باستان شناسی، دانشگاه کاشان
 
چکیده: 

ايوان يکي از فضاهاي مهم و شاخص معماري ايراني است که سابقه حضور آن به محوطه تاريخي حسنلو (طبقه چهارم، سده 9 تا 11 ق.م) مي رسد. استفاده از ايوان، طي سده ها و هزاره ها در معماري ايران نشان مي دهد ايوان صورت پايدار و الگويي کهن در معماري ايراني است که تداوم خود را از کهن ترين شواهد تا نمونه هاي متاخر همچنان حفظ کرده است. مقاله حاضر صورت ايوان و تحولات آن را در دوران قبل اسلام و دوران اسلامي مورد بررسي و تحليل قرار داده و تلاش کرده است به درک روشني از ساختار ايوان برسد. شناخت صورت ايوان، براي فهم معنا و عملکرد آن ضروري به نظر مي رسد.مقاله پيش رو با رويکرد تاريخي، ويژگي هاي ساختاري ايوان را بر مبناي بناهاي شاخص از دوران قبل از اسلام و دوران اسلامي تشريح کرده است. بررسي ايوان ها نشان مي دهد آن ها را مي توان به سه گروه تقسيم کرد. ايوان ها در صورت هاي متنوعي چون ايوان ستون دار، ايوان طاق دار و ايوان با تلفيق طارما ظاهر شده اند. اين اشکال متنوع در محور تقارن بناها و در مرکز يک ضلع يا اضلاع ساختمان، سازمان دهي شده و معمولا با حياطي در جلو و تالاري در پشت خود ترکيب شده اند. ايوان ها علاوه بر ايفاي نقش ارتباطي با ساير فضاها، سبب به وجودآمدن طرح هاي يک يا چند محوري در بناها شده اند. چنان که به صورت يک واحد منفرد، زوجي، سه گانه يا چهار گانه به نمايش درآمده اند.تداوم ايوان در صورت هاي متنوع، ارزش و اهميت اين فضا را در سنت معماري ايراني نشان داده و تجلي آن در ترکيب هاي مختلف موجب شده است تا ايوان به شاخص معماري ايراني تبديل شود.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
  • ندارد
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  چکیده انگلیسی بازدید یکساله 386
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی