برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

عنوان نشریه: 
 
اطلاعات شماره: 
 
عنوان مقاله: 

اثر ورزش اجباري تريدميل در طول القاي وابستگي به مورفين بر نشانه هاي وابستگي فيزيکي و رواني در موش هاي صحرايي وابسته به مورفين

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* مرکز تحقیقات فیزیولوژی، گروه فیزیولوژی، دانشکده پزشکی،، دانشگاه علوم پزشکی سمنان، سمنان، ایران
 
چکیده: 

هدف: مطالعات قبلي نشان داده اند که ورزش اختياري و شنا شدت وابستگي فيزيکي و رواني را در موش صحرايي وابسته و قطع مورفين کاهش مي دهد. هدف مطالعه حاضر بررسي اثر ورزش اجباري تريدميل در طول القاي وابستگي به مورفين بر روي نشانه هاي قطع مورفين به دنبال نالوکسان و رفتار شبه اضطرابي مي باشد.
مواد و روش ها: موش ها به مدت 7 روز فعاليت ورزشي تريدميل نيم ساعته، هم زمان تزريق زير جلدي مورفين با دوزهاي تدريجي افزايشي(
64 mg/kg و 56، 46، 36، 26، 16، 8) يک بار در روز دريافت کردند. در روز هشتم، 2 ساعت بعد از تزريق مورفين با دوز 56mg/kg سطح اضطراب ارزيابي شد. سپس در روز نهم نيز 2 ساعت بعد از تزريق مورفين با دوز 56 mg/kg با تزريق نالوکسان هيدروکلرايد (0.4 mg/kg) به صورت داخل صفاقي شدت وابستگي فيزيکي مطابق مدل Gellert–Holtzman ارزيابي گرديد.
يافته ها: نتايج نشان داد که نشانه هاي درجه بندي شده شامل تعداد انقباضات شکمي، درصد از دست دادن وزن و نمره کل
Gellert–Holtzman و هم چنين نشانه هاي چک شده مثل اسهال، بي قراري، دندان قروچه در موش هاي وابسته به مورفين دونده با تريدميل از شدت کم تري نسبت به گروه غير دونده برخوردارند. هم چنين نتايج نشان داد که تعداد ورود و مدت زمان ماندن در بازوي باز در گروه وابسته به مورفين دونده با تريدميل بيش تر از گروه وابسته به مرفين غير دونده است.
نتيجه گيري: يافته هاي اين مطالعه نشان داد که ورزش اجباري تريدميل در طول القاي وابستگي به مورفين موجب کاهش شدت وابستگي و رفتار شبه اضطرابي مي شود. بنابراين، ورزش اجباري تريدميل نيز همانند ديگر ورزش ها ممکن است برخي از نتايج رفتاري فيزيکي و رواني وابستگي به مورفين را کاهش دهد.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  چکیده انگلیسی بازدید یکساله 86
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی