5 SID.ir | ريشه شناسي واژه قرآني «علم» در زبان هاي سامي
برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

 
عنوان مقاله: 

ريشه شناسي واژه قرآني «علم» در زبان هاي سامي

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* دانشگاه تربیت مدرس، تهران
 
چکیده: 

واژه قرآني علم در معناي دانستن يکي از معاني محوري در زبان قرآن کريم و محور حوزه معنايي ادراک و دانايي است و ازاين رو درک طرز ساخت تاريخي آن نه تنها به لحاظ واژه شناسي قرآن بلکه به لحاظ درک انسان شناختي از فضاي نزول قرآن نيز اهميت داشته و در تفسير قرآن کارآمد است. اين جستار با بهره گيري از روش تطبيقي- تحليلي، معاني متعدد ماده علم را در زبان عربي و ساير هم خانواده هاي سامي آن نظير سبئي، حبشي، عبري، آرامي، سرياني، اوگاريتي و اکدي مورد مطالعه قرار داده و با تاريخ گذاري اين معاني و بررسي روابط معنايي محتمل، رابطه معناي قرآني علم (دانايي) را با معاني ديگر مورد پژوهش قرار مي دهد. در طي تحقيق مشخص شد که اولا معناي پنهان کردن که در زبان هاي زيرشاخه شمالي مرکزي حضور پررنگ دارد در تضاد با معناي نشان دادن است که در زيرشاخه هاي جنوبي نمود يافته و بدين ترتيب اين زوج متقابل قدمتي به اندازه زبان سامي باستان دارند. دوم اين که دو معناي نشانه و دانايي با توجه به زيرمجموعه هايي مثل نشان دادن از يک سو و ياددادن و متوجه شدن از سوي ديگر معناهاي نزديک به هم محسوب مي شوند و با توجه به قدمت بيشتر معناي «نشانه»، معناي «دانايي» حاصل از آن است. سوم حضور معناهاي نوشتن، مهر زدن و امضاء کردن در زيرشاخه جنوبي حاشيه اي، معناي ‏ پيکرتراشي در زبان اکدي، معناي ديدن و نگاه کردن در زبان آفروآسيايي و همچنين نوع مصاديقي که در عربي براي مفهوم نشانه ذيل ماده علم ذکر شده است، مفهوم نشانه را در فرهنگ سامي- عربي از نشانه هاي آوايي (مثل كلمات و نشانه هاي زبان گفتاري) دور ساخته و به نشانه هاي تصويري نزديك تر  مي كند، در نتيجه بايد گفت مفهوم علم (دانايي) از مفهوم نشانه تصويري ساخته شده است.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
  • ندارد
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  بازدید یکساله 430
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی