برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

عنوان نشریه: 
 
اطلاعات شماره: 
تابستان 1395 , دوره  25 , شماره  2 ; از صفحه 51 تا صفحه 68 .
 
عنوان مقاله: 

فعاليت آنزيم هاي گوارشي و شاخص هاي رشد و تغذيه ماهي قزل آلاي رنگين کمان (Oncorhynchus mykiss) تغذيه شده با جيره هاي غذايي حاوي نانوذره نيکل و سيليمارين

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه ارومیه
 
چکیده: 

توسعه سريع و افزايش روز افزون استفاده از نانو ذرات موجب نگراني هايي در زمينه احتمال ورود اين مواد به محيط هاي آبي و بروز مسموميت در آبزيان شده است. هدف مطالعه حاضر ارزيابي تجويز خوراکي ترکيب حفاظت کننده سيليمارين به منظور مقابله با اثرات سمي نانوذره اکسيد نيکل با تاکيد بر فاکتورهاي رشد و فعاليت آنزيم هاي گوارشي ماهي قزل آلاي رنگين کمان مي باشد. براي اين منظور تعداد 1200 قطعه ماهي (3.83±0.01 گرم) در هشت تيمار آزمايشي شامل تيمار شاهد و هفت تيمار ديگر بصورت ترکيبي از مقادير مختلف نانوذره اکسيد نيکل (0، 100 و 500 ميلي گرم در هر کيلوگرم غذا) و سيليمارين (0 و 1 گرم در هر کيلوگرم غذا) در ماه هاي اول و دوم آزمايش تقسيم گرديدند. هر تيمار در سه تکرار انجام شد و آزمايش به مدت 60 روز ادامه يافت. يافته ها نشان داد که بيشترين ميزان فعاليت آنزيم آميلاز مربوط به تيمار 6 (1.00± 16.56)، (فاقد نانوذره اکسيد نيکل و حاوي 1 گرم سيليمارين- 500 ميلي گرم نانوذره اکسيد نيکل و به همراه 1 گرم سيليمارين) بود که با تيمار هاي 5 (فاقد نانوذره اکسيد نيکل و حاوي 1 گرم سيليمارين - حاوي 100 ميلي گرم نانوذره اکسيد نيکل و 1 گرم سيليمارين)، 7 (100 ميلي گرم نانوذره اکسيد نيکل و فاقد سيليمارين - 100 ميلي گرم نانوذره اکسيد نيکل و فاقد سيليمارين) و 8 (500 ميلي گرم نانوذره اکسيد نيکل و فاقد سيليمارين- 500 ميلي گرم نانوذره اکسيد نيکل و فاقد سيليمارين) اختلاف معني دار داشت (P?0.05). بيشترين فعاليت آنزيم آلکالين پروتئاز مربوط به تيمار1 (0.05±0.54)، (فاقد نانوذره اکسيد نيکل و سيليمارين- فاقد نانوذره اکسيد نيکل و سيليمارين) بود که با تيمارهاي 7 و 8 اختلاف معني دار داشت (P?0.05). بيشترين ميزان فعاليت آنزيم ليپاز مربوط به تيمار 4 (500 ميلي گرم نانوذره اکسيد نيکل و حاوي 1 گرم سيليمارين- فاقد نانوذره و حاوي 1 گرم سيليمارين) (0.04±1.03) بود که با اکثر تيمار ها اختلاف معني دار داشت (P?0.05). حضور همزمان سيليمارين و نانوذره در جيره غذايي تيمارهاي 3 (حاوي 100 ميلي گرم نانوذره اکسيد نيکل و 1 گرم سيليمارين- فاقد نانوذره اکسيد نيکل و حاوي 1 گرم سيليمارين)، 4، 5 و 6 موجب افزايش فعاليت آنزيم هاي گوارشي در مقايسه با تيمارهاي 7 و 8 گرديد. همچنين در مطالعه حاضر وجود سيليمارين، نانوذره اکسيد نيکل و همچنين استفاده همزمان سيليمارين و نانوذره اکسيد نيکل اثري بر شاخص هاي رشد و ضريب تبديل غذايي تيمارهاي مختلف نداشت (P>0.05). البته به نظر مي رسد در صورت افزايش مدت زمان رويارويي با نانوذره و سيليمارين، امکان تغيير شاخص هاي رشد و کارآيي تغذيه وجود دارد که نيازمند بررسي بيشتري است.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
  • ندارد
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  چکیده انگلیسی بازدید یکساله 99
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی