برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

عنوان نشریه: 
 
اطلاعات شماره: 
 
عنوان مقاله: 

اقليم شناسي سينوپتيكي بارش هاي سيل زا با منشا منطقه درياي سرخ در خاورميانه

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* گروه جغرافیای مؤسسه آموزش عالی طبرستان
 
چکیده: 

كشف قانونمندي‌هاي حاكم بر هر سامانه اقليمي، امكان تحليل و پيش‌بيني مطلوب آن را فراهم مي‌آورد. بر اين اساس اقليم‌شناسي سينوپتيكي منطقه درياي سرخ از اولين تحقيقات موجود تا به امروز مورد مطالعه قرار گرفت. مجموعه پژوهش‌هاي انجام شده را مي‌توان در سه دوره يا سه فاز مطالعاتي جاي داد. در دهه‌هاي 1940 و 1950 ساز و كارهاي اوليه بارش‌زا و مؤلفه‌اي چون كم فشار مونسوني سودان در منطقه درياي سرخ مورد توجه قرار گرفت. در اين دوره وقوع بارش‌هاي سيل‌آساي فصل پاييز در خاورميانه عمدتاً با گسترش يك زبانه كم فشاري كه از سودان به سمت منطقه درياي سرخ سپس مديترانه شرقي گسترش يافته، توصيف گرديده است. پژوهشگران اين دوره بر اين نكته تأكيد داشته‌اند كه در ماه اكتبر كم فشار مونسوني سودان يك ويژگي غالب در خاورميانه محسوب مي‌شود. الفندي در تحقيقاتش نشان داد كه كم فشار سوداني در شرايط معمول تا حدود 15 الي 19 درجه عرض شمالي گسترش مي‌يابد اما با زبانه‌اي به شكل 8 (V معكوس) به سمت شمال تا درياي سرخ شمالي امتداد پيدا مي‌كند. او معتقد بود كه تغييرات و نوسانات در موقعيت متوسط كم فشار سودان تنها ناشي از اثرات حرارتي بين خشكي و دريا نبوده بلكه ديناميكي است. در دهه 1960 اهميت انكارناپذير« منطقه همگرايي درياي سرخ » بر روي زندگي ملخ صحرا موجب مطالعه و بررسي دقيق ساختار گردش هواي محلي در اين منطقه گرديد. بررسي توزيع باد سطحي در امتداد درياي سرخ نشان داد كه ويژگي‌هاي جغرافيايي منطقه درياي سرخ نقش عمده‌اي در پيدايش و تداوم بادهاي شمال- شمال غربي و جنوب- جنوب ‌شرقي در داخل شكاف درياي سرخ داشته است. يافته‌ها بيانگر آن است كه موقعيت منطقه همگرايي درياي سرخ با در نظر گرفتن شرايط سينوپتيكي و به واسطه تغييرات شدت هريك از دو باد غالب در شكاف درياي سرخ به صورت روزانه و ماهانه تغيير خواهد نمود.

 در دهه‌هاي اخير (به ويژه از اواسط دهه 1990) افزايش داده‌هاي اقليمي به خصوص فراهم آمدن اطلاعات جو بالا، پژوهش‌هاي متعددي را در زمينه ارتباط الگوهاي سينوپتيكي وردسپهر مياني و فوقاني با بارش‌هاي سيل‌زا بر روي منطقه درياي سرخ و خاورميانه در پي داشته است. برپايه اين مطالعات شكل‌گيري مناطق همگرايي اوليه در منطقه درياي سرخ نتيجه تأثير متقابل «جريان‌هاي وردسپهري» و« ويژگي‌هاي توپوگرافي» مي‌باشد. درعين حال تكوين و گسترش كم فشارهاي منطقه درياي سرخ و جابجايي و انتقال آنها  در خاورميانه به موقعيت و شدت جت جنب حاره و نيز عمق و امتداد محور ناوه عرض‌هاي مياني در شرق مصر بستگي دارد. نتايج مطالعات اخير نشان مي‌دهد كه زبانه كم فشار درياي سرخ نتيجه « فرآيند چرخندزايي بادپناهي» در منطقه درياي سرخ بوده و كوه‌هاي مرتفع فلات اتيوپي و كوه‌هاي عسير بيشترين نقش را از اين جهت دارا هستند.

 

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
-
 
ارجاعات: 
  • ندارد
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  چکیده انگلیسی بازدید یکساله 312
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی