برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

عنوان نشریه: 
 
اطلاعات شماره: 
 
عنوان مقاله: 

اثر 12 هفته تمرين مقاومتي بر سطح سرمي رزيستين و شاخص هاي مقاومت انسوليني مردان لاغر غيرفعال

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* سقز، شهرک دانشگاه، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد سقز
 
چکیده: 

زمينه و هدف: يافته هاي اندکي در زمينه اثر تمرين ورزشي بر سطح رزيستين و شاخص هاي جديد مقاومت انسوليني در افراد لاغر غيرفعال در دسترس است. اين مطالعه به منظور تعيين اثر يک دوره تمرين مقاومتي بر سطح سرمي رزيستين و شاخص هاي مقاومت انسوليني در مردان لاغر غيرفعال انجام شد.
روش بررسي: در اين کارآزمايي باليني 19 مرد لاغر غيرفعال به صورت تصادفي در دو گروه تمرين مقاومتي (9 نفر،
20.9±3.6 سال) و کنترل (10 نفر، 21.4±2.7 سال) قرار گرفتند. پروتکل تمرين مقاومتي شامل دوازده هفته تمرين با وزنه، 3 جلسه تمرين در هفته و هر جلسه به مدت 60 دقيقه بود. ويژگي هاي عمومي آزمودني ها، غلظت رزيستين سرم و شاخص هاي آديپونکتين- رزيستين AR، مدل ارزيابي هومئوستاز- آديپونکتين (Homestasis Model Assessment-Adiponectin Ratio: HOMA-AD) و مقاومت انسوليني (Insulin Resistance: IRAR) قبل و پس از دوره تمرين اندازه گيري شد.
يافته ها: مقادير HOMA-AD و IRAR در گروه تمرين مقاومتي در مقايسه با گروه کنترل کاهش يافت (P<0.05)؛ اما غلظت رزيستين و AR کاهش آماري معني داري نشان نداد. ميانگين هاي اختلاف پيش آزمون- پس آزمون HOMA-AD و IRAR بين گروه هاي تمرين مقاومتي و کنترل کاهش آماري معني داري مشاهده شد (P<0.05)؛ اما در مورد غلظت رزيستين سرم و AR تفاوت آماري معني داري مشاهده نشد. هيچ کدام از اين شاخص ها در گروه کنترل تغيير آماري معني داري نيافت.
نتيجه گيري: اجراي تمرين مقاومتي در مردان لاغر غيرفعال با بهبود مقاومت انسوليني (کاهش شاخص هاي
HOMA-AD وIRAR ) همراه است؛ اما تغييري در سطح رزيستين مردان لاغر غيرفعال ايجاد نکرد.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  چکیده انگلیسی بازدید یکساله 95
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی