برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

عنوان نشریه: 
 
اطلاعات شماره: 
 
عنوان مقاله: 

روش هاي تکثير سلول هاي بنيادي خونساز در شرايط آزمايشگاهي

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* گروه هماتولوژی، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
 
چکیده: 

سلول هاي بنيادي خونساز، سلول هاي نادري هستند که داراي دو توانايي منحصر به فرد خود نوسازي و تمايز به همه سلول هاي رده هاي خونسازي هستند. از اين سلول ها در درمان بسياري از بيماري ها از جمله لوسمي، ناهنجاري هاي مادرزادي مرتبط با خون و سيستم ايمني، آنمي آپلاستيک استفاده شده است. سلول هاي بنيادي مغز استخوان و سلول هاي بنيادي در جريان خون محيطي رايج ترين منابع براي پيوند هستند؛ اگرچه استفاده از آن ها به علت دسترسي پايين به اهدا کنندگان با آنتي ژن لکوسيت انساني (HLA) سازگار، محدود شده است. يک روش جايگزين براي اين مشکل استفاده از خون بند ناف است که تا حدودي عدم تطابق اهدا کنندگان را مي پذيرد، با اين حال تعداد سلول هاي موجود در هر واحد خون بند ناف براي پيوند به يک فرد بزرگسال کافي نيست. در حال حاضر روش هاي مختلفي براي گسترش سلول هاي بنيادي خونساز در شرايط ex vivo به کار گرفته مي شود. اين روش ها شامل استفاده از کوکتل هاي سايتوکايني، شلاتورهاي مس، حمايت استرومايي و انتقال ژن مي باشد که تاکنون انتقال ژن موثرترين و اميدبخش ترين روش بوده است. از جمله ژن هاي به کار رفته جهت افزايش گسترش سلول هاي بنيادي خونساز با استفاده از وکتورهاي لنتي ويروسي و پروتئين هاي نوترکيب عبارتند از HOXB4، WNT، Notch، BMP4، BMI-1 و SALL4 و به تازگي نشان داده شده که microRNAهاي miR-125a/b، miR-17 و miR-29a نيز مي توانند گسترش سلول هاي بنيادي خونساز را در شرايط ex vivo افزايش دهند.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  چکیده انگلیسی بازدید یکساله 179
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی