1 SID.ir | سير باليني، ريسك فاكتورهاي عود و پيامد طولاني مدت كودكان مبتلا به سندرم نفروتيك اوليه (مركز طبي كودكان، 1360-79)
برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

عنوان نشریه: 
 
عنوان مقاله: 

سير باليني، ريسك فاكتورهاي عود و پيامد طولاني مدت كودكان مبتلا به سندرم نفروتيك اوليه (مركز طبي كودكان، 1360-79)

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
 
چکیده: 

مقدمه: سندرم نفرونيك شايعترين بيماري مزمن كليوي در اطفال مي باشد. اكثر كودكان درمان شده با دوره هاي كوتاه مدت پردنيزولون خوراكي، بعد از چند دوره عود، بهبود مي يابند، معهذا دو گروه از بيماران فاقد اين سير باليني هستند. گروه اول كودكاني كه به دليل وابستگي به پردنيزولون در معرض خطرات ناشي از عوارض داروي مذكور و گروه دوم كودكاني هستند كه بدليل مقاوم بودن به استروئيد خوراكي لازم است از داروهاي ايمونوساپرسيو استفاده نمايند.
مواد و روشها: در اين مطالعه سير كلينيكي، ريسك فاكتورهاي عود و عوامل پيشگويي كننده پي آمد طولاني مدت 502 كودك مبتلا به سندرم نفروتيك اوليه به طور متوسط به مدت 60 ماه (حداقل 3.5 ماه و حداكثر 240 ماه) طي سالهاي 1360-79 مورد پيگيري قرار گرفت.
يافته ها: از 502 بيمار، 5 مورد (1%) رميسون خودبخود پيدا كردند و پاسخ به درمان در 313 كودك مثبت بود. از 184 بيمار (78 مورد قبل از درمان، 106 مورد در ادامه درمان) حداقل يك نوبت بيوپسي كليه به عمل آمد. در 103 بيمار مبتلا به سندرم نفروتيك عود كننده، حساس و وابسته به استروئيد، لواميزول باعث پيدايش رميسيون طولاني مدت در 33 مورد (31.7%) از بيماران گرديد. درمان با سيكلوفسفاميد و سيكلوسپورين به ترتيب در 49 مورد (50%) از 98 بيمار و 28 مورد (41.3%) از 68 بيمار منجر به رميسيون طولاني مدت شد. در آخرين ارزيابي كلينيكي، رميسيون طولاني مدت در 73 مورد (14.5%)، عود بيماري در 301 بيمار (59.9 (% تداوم پروتئين اوري در 43 مورد (8.6%) و پيشرفت بيماري به سمت نارسايي پيشرفته كليه ESRD در 33 بيمار (6.6%) مشاهده شد و 6 مورد (1.2%) از كل بيماران كه همه آنها دچار نارسايي مزمن كليه شده بودند، فوت شدند. (5 مورد به دليل عفونت و 1 مورد به دليل نارسايي قلبي - تنفسي) بين سن 1-5 سال در شروع بيماري و آتوپي بعنوان عوامل خطر غيروابسته و عودهاي مكرر ارتباط معني داري وجود داشت (p<0.05) پاسخ به سيكلوفسفامايد و سيكلوسپورين در بيماران مبتلا به سندرم نفروتيك وابسته به استروئيد يا Minimal Change Nephrotc Syndrome (MCNS) بهتر از گروه مبتلا به نفروز مقاوم به استروئيد Steroid-Resistant Nephrotic Syndrome (SRNS)  يا داراي هيستوپاتولوژي FSGS بود (P<0.05) . همچنين بين پروتئينوري مداوم، پرفشاري خون، هماچوري ميكروسكوپيك با ماكروسكوپيك، گلوكوزوري و پيشرفت بيماري به طرف ESRD رابطه معني داري مشاهده شد (P<0.05).
نتيجه گيري و توصيه ها : نتايج حاصل از اين مطالعه نشان مي دهد كه كودكان مبتلا به سندرم نفروتيك از نوع وابسته به استروئيد يا داراي هيستوپاتولوژي MCNS در طولاني مدت از پي آمد خوبي برخوردار مي باشند. از طرف ديگر وجود برخي متغيرهاي باليني مثل پرفشاري خون و پارامترهاي آزمايشگاهي از قبيل پروتئين اوري مداوم، هيستوپاتولوژي  Focal Segmental Glomerulosclerosis (FSGS) هماچوري و گلوكوزوري در طولاني مدت اين گروه از كودكان را باپي آمد نامساعدي مواجه مي سازد. ضمنا اين مطالعه نشان داد كه بين سن پايين (كمتر از 5 سال) آتوپي و افزايش ميزان عود رابطه معني داري وجود دارد.

 
کلید واژه: 


 
موضوعات مرتبط: 
-
 
ارجاعات: 
  • ندارد
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  چکیده انگلیسی بازدید یکساله 213
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی