برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

عنوان نشریه: 
 
اطلاعات شماره: 
بهار 1379 , دوره  1 , شماره  3 ; از صفحه 63 تا صفحه 70 .
 
عنوان مقاله: 

بررسي اثرات تزريق آگونيست و آنتاگونيست گلوكوكورتيكوييد در ناحيه پشتي هيپوكمپ بر ذخيره حافظه فضايي در مدل يادگيري احترازي مكاني

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* دانشگاه‌های علوم پزشکی سمنان و اصفهان، بخش فیزیولوژی
 
چکیده: 

سابقه و هدف: شواهد زيادي نشان مي دهند که گلوکوکورتيکوييدهاي مترشحه از قشر غده فوق کليه در طي حالات هيجاني بر ذخيره حافظه اثر مي گذارند. وجود گيرنده هاي گلوکوکورتيکوييد با تراکم بالا در ناحيه پشتي هيپوکمپ احتمال نقش آن را در ذخيره حافظه، در اين ناحيه مطرح مي سازد. هدف اين تحقيق بررسي اثر تعديل فعاليت گيرنده گلوکوکورتيکوئيد در ناحيه پشتي هيپوکمپ بر ذخيره حافظه فضايي و تثبيت اطلاعات تازه آموخته شده در مدل يادگيري احترازي مکاني است.
مواد و روش ها: موش هاي نر نژاد لانگ ايوانز
(Long-Evans) با وزن 280 تا 320 گرم در اين مطالعه استفاده شدند. ابتدا به صورت دو طرفه روي ناحيه پشتي هيپوکمپ کانول راهنما قرار داده شد. يک هفته بعد، موش تحت يادگيري فضايي مدل احترازي مکاني آموزش داده شد. در طي آموزش (30 دقيقه) در دستگاه احترازي مکاني، حيوان ياد مي گرفت که با کمک اشيا اطراف مکان دريافت شوک (ناحيه منع شده) را شناسايي کند و از ورود به آن خودداري کند. بلافاصله و در زمان هاي 60 و 120 دقيقه بعد از آموزش، دگزامتازون (0.1 ميکروگرم در 0.6 (3 ميکروليتر به ازاي هر طرف) به عنوان آگونيست و يا RU38486 (3 نانوگرم در 0.6 ميکروليتر به ازاي هر طرف) به عنوان آنتاگونيست گيرنده گلوکوکورتيکوييد به صورت دو طرفه داخل هسته فوق تزريق شد. 24 ساعت بعد از آموزش، ميزان حافظه فضايي موش براي احتراز کردن از مکان شوک ارزيابي شد. اين ارزيابي در يک دوره 30 دقيقه اي با کمک دو ملاک مدت زماني که طول مي کشيد تا حيوان براي بار اول وارد ناحيه منع شده (شوک) شود و تعداد دفعات ورود به ناحيه منع شده اندازه گيري شد.
يافته ها: نتايج نشان مي دهد که تزريق آگونيست گلوکوکورتيکوييد بلافاصله و تا 60 دقيقه پس از اکتساب يادگيري، به طور قابل توجهي ذخيره حافظه فضايي را افزايش داده است
(P<0.01). برعکس، تزريق آنتاگونيست گلوکوکورتيکوييد به طور معني دار ذخيره حافظه فضايي را کاهش داده است (P<0.01). تزريق داروها 120 دقيقه بعد از آموزش اثر معني داري بر ذخيره حافظه فضايي نداشت.
نتيجه گيري: يافته هاي فوق نشان مي دهد که ناحيه پشتي هيپوکمپ و فعال شدن گيرنده هاي گلوکوکورتيکوئيد در اين ناحيه نقش مهمي در تعديل ذخيره اطلاعات تازه آموخته شده فضايي مربوط به حوادث هيجاني حداقل تا 60 دقيقه بعد از آموزش به دنبال رخداد حادثه را دارند.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط:  
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 
ارتباط خیلی زیاد ارتباط زیاد مرتبط ارتباط کمتر
 
ارجاعات: 
 
استنادات: 
 
+جهت ارجاع به این مقاله کلیک کنید(Cite).
APA : کپی

وفایی، ع.، و رشیدی پور، ع.، و شریفی، م.، و بورش، ج. (1379). بررسی اثرات تزریق آگونیست و آنتاگونیست گلوکوکورتیکویید در ناحیه پشتی هیپوکمپ بر ذخیره حافظه فضایی در مدل یادگیری احترازی مکانی. کومش, 1(3), 63-70. https://www.sid.ir/fa/journal/ViewPaper.aspx?id=24973



Vancouver : کپی

وفایی عباسعلی، رشیدی پور علی، شریفی محمدرضا، بورش جان. بررسی اثرات تزریق آگونیست و آنتاگونیست گلوکوکورتیکویید در ناحیه پشتی هیپوکمپ بر ذخیره حافظه فضایی در مدل یادگیری احترازی مکانی. کومش. 1379 [cited 2021September24];1(3):63-70. Available from: https://www.sid.ir/fa/journal/ViewPaper.aspx?id=24973



IEEE : کپی

وفایی، ع.، رشیدی پور، ع.، شریفی، م.، بورش، ج.، 1379. بررسی اثرات تزریق آگونیست و آنتاگونیست گلوکوکورتیکویید در ناحیه پشتی هیپوکمپ بر ذخیره حافظه فضایی در مدل یادگیری احترازی مکانی. کومش, [online] 1(3), pp.63-70. Available: https://www.sid.ir/fa/journal/ViewPaper.aspx?id=24973.



 

 
چکیده انگلیسی بازدید یکساله 75 مباني نظري و تجربي ونداليسم: مروري بر يافته هاي يك تحقيق
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی