برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

عنوان نشریه: 
 
اطلاعات شماره: 
پاييز 1390 , دوره  6 , شماره  22 ; از صفحه 33 تا صفحه 50 .
 
عنوان مقاله: 

نگاهي بر سير تاريخي سنت برقع پوشي در حوزه خليج فارس

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
 
چکیده: 

برقع يک نوع پوشش است که به عنوان وسيله اي تزئيني هم به عنوان حجاب و هم براي جلوگيري از آفتاب سوختگي در برخي نقاط جنوبي ايران و جزاير خليج فارس به کار برده مي شود که استفاده از آن جزو عادات و سنن ايراني نبوده و طي ساليان بسيار دور از طريق مهاجرين عربي و غربي که از آن طرف آب هاي خليج فارس به ايران آمده اند وارد شده است. ايرانيان برقع را به معناي مطلق، روبند به کار مي برند که استفاده از اين کلمه در قرن ششم هجري و در آثار ادبي، خصوصا در اشعار خاقاني، نظامي گنجوي و عطار بوده است که گويا در همان ايام نيز استفاده از برقع در نواحي جنوبي ايران رواج پيدا کرده است، هر چند که مردم هر منطقه اي از جنوب برقع هاي مخصوص به خود داشته و دارند؛ برخي ساده و برخي تزئيني. قابل ذکر است اصل آن چه که از ابتدا رواج پيدا کرد با هدف جلوگيري از آفتاب سوختگي بوده که بعدها کم کم صورت ديني (حجاب) و سپس تزئيني نيز پيدا کرد و اکنون بيشتر چنين کاربردي از آن مي شود، که تسري آن در بين زنان جنوبي ايران به صورت روزآمدي جزو فرهنگ عمومي بخشي از آنان را شامل مي شود. در اين مقاله سعي شده است با توجه به اهميت و جايگاه برقع در پوشش زنان ساکن حاشيه خليج فارس به سابقه تاريخي استعمال آن در نواحي فوق الذکر و کاربرد تاريخي استفاده از برقع پرداخته شود. روش مورد استفاده در نگارش و تدوين مقاله حاضر کتابخانه اي (توصيفي-تحليلي)، و تحقيقات ميداني مي باشد.
نتايج حاصل از مقاله حاضر مي تواند در درک چگونگي استفاده از برقع در ادوار تاريخي ايران به عنوان يک پديده اجتماعي و نهايتا تغيير در کارکرد فعلي آن، موثر واقع شود.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
  • ندارد
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  چکیده انگلیسی بازدید یکساله 104
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی