برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

عنوان نشریه: 
 
اطلاعات شماره: 
آذر و دي 1393 , دوره  21 , شماره  6 ; از صفحه 532 تا صفحه 539 .
 
عنوان مقاله: 

اثر استرس منفرد و ترکيبي در دوران بارداري بر يادگيري حرکتي فرزندان موش هاي صحرايي

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* گروه علوم تشریح و بافت شناسی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی قزوین، قزوین، ایران
 
چکیده: 

مقدمه: امروزه با توجه به زندگي صنعتي استرس شيوع زيادي يافته است که عوارض آن دامن گير بشر خواهد شد. استرس دوران حاملگي مي تواند بسياري از فرايندهاي طبيعي فيزيولوژيک نوزادان را تغيير دهد. در اين تحقيق اثر سه نوع استرس شايع در دوران بارداري به صورت منفرد و يا ترکيبي بر يادگيري حرکتي موش هاي نر تازه متولد شده بررسي گرديد.
روش: در تحقيق حاضر از موش هاي صحرايي نژاد NMRI باردار استفاده شد که غير از گروه شاهد بقيه گروه ها از روز هشتم بارداري به مدت 10 روز تحت استرس قرار گرفتند. 75 روز بعد از آزمايش، يادگيري حرکتي با استفاده از دستگاه Rotarod بر روي 40 سر موش نر تولد يافته انجام شد. گروه هاي اين مطالعه شامل گروه شاهد، استرس امواج الکترومغناطيسي (با شدت شدت 1.2 ميلي تسلا و فرکانس 50 هرتز)، استرس بي حرکتي (به مدت نيم ساعت، روزي 2 بار)، استرس اجتماعي (نگهداري 6 موش در يک قفس کوچک) و استرس ترکيبي (هر 3 استرس ذکر شده) بود. داده ها با استفاده از آزمون هاي مقايسه چندگانه (Multiple comparison) و Tukey مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت.
يافته ها: تعادل حرکتي گروه استرس ترکيبي در نوبت اول از روز اول آزمون از گروه شاهد کمتر بود (P<0.05). در روزهاي بعدي آزمون، تاثير استرس بر يادگيري در همه گروه هاي تجربي يکسان نبود و استرس ترکيبي باعث کاهش يادگيري حرکتي شد. نوسانات يادگيري در گروه در معرض ميدان مغناطيسي بيشتر از بقيه بود.
نتيجه گيري: استرس ترکيبي دوران بارداري مي تواند موجب کاهش يادگيري حرکتي فرزندان شود.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
  • ندارد
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  چکیده انگلیسی بازدید یکساله 197
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی