برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

عنوان نشریه: 
 
اطلاعات شماره: 
پاييز 1390 , دوره  3 , شماره  3 ; از صفحه 31 تا صفحه 43 .
 
عنوان مقاله: 

اثر تمرينات تناوبي شديد و بي تمريني متعاقب آن بر تغييرات نيمرخ ليپيدي

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه سیستان و بلوچیستان، زاهدان، ایران
 
چکیده: 

مقدمه و هدف
گزارش ها نشان مي دهد بيماري هاي قلبي عروقي هر سال عده زيادي را به کام مرگ مي کشاند که ميزان رخداد آن با ساير علل مرگ و مير برابري مي کند. از اين رو با توجه به نقش فعاليت بدني منظم در کاهش اين گونه بيماري ها، ايده شدت تمرين و تاثير آن بر عوامل خطرزاي قلبي-عروقي مورد توجه قرار گرفته است. لذا هدف اين پژوهش، مطالعه اثر تمرينات تناوبي شديد و بي تمريني متعاقب آن بر تغييرات نيمرخ ليپيدي موش هاي صحرايي بود
.
مواد و روش ها
اين پژوهش از نوع تجربي و نمونه آماري آن 42 سر موش نر 3 ماهه نژاد ويستار بود که به صورت تصادفي در 2 گروه تجربي (
n=24 با وزن 210±7 گرم) و کنترل (n=18 با وزن 211±3 گرم) قرار گرفتند. برنامه تمريني به مدت 12 هفته و هفته اي 3 جلسه، با مدت و شدت مشخص (بين 85 تا 100 درصد Vo2max) اجرا شد، پس از 24 جلسه تمرين، 6 سر موش از آزمودني هاي اين گروه، بي تمريني را تجربه کردند تا آثار بي تمريني نيز بررسي شود. خونگيري پس از 14 ساعت ناشتايي در مراحل مختلف تمرين با شرايط مشابه انجام و مقادير TC،TG،HDL-C ،LDL-C با استفاده از کيت هاي شرکت پارس آزمون و به وسيله دستگاه تحليل گر خودکار Hitachi 902 اندازه گيري و عامل خطر(RF) با توجه به فرمول RF=TC/HDL-C محاسبه شد. براي تشخيص همساني و طبيعي بودن اطلاعات مربوط به آزمودني هاي گروه هاي پژوهش، آزمون کولموگروف- اسميرنوف مورد استفاده قرار گرفت و سپس از آزمون اندازه گيري هاي مکرر و آزمون تعقيبي LSD(Post Hoc)براي بررسي اختلافات درون گروهي و آزمونt مستقل براي بررسي اختلافات بين گروهي استفاده شد. سطح معني داري آماري a£0.05 در نظر گرفته شد و با استفاده از نرم افزار آماري SPSS.17 تحليل گرديد.
يافته ها
نتايج نشان داد مقادير
LDL-C گروه تمريني پس از 24 جلسه تمرين (P=0.034) جلسه تمرين(P=0.002) و دوره بي تمريني (P=0.003) تفاوت معني داري نسبت به گروه کنترل داشت. در حالي که پس از 36 جلسه تمرين در متغير عامل خطرزا (P=0.006)RF تفاوت معني داري بين گروهي ديده شد. همچنين، پس از 36 جلسه تمرين گروه تجربي کاهش معني داري در مقادير TG (P=0.027LDL-C(P=0.046) و RF(P=0.033) ايجاد گرديد. از سوي ديگر، مشخص شد در موش هاي گروه بي تمريني، مقادير متغيرهاي پژوهش بعد از بي تمريني به سطوح پايه تغيير يافته است ولي اين تغييرات معني دار نبودند.
نتيجه گيري
بنابراين، با توجه به يافته هاي اين پژوهش به عنوان ديدگاه جديدي براي شدت تمرين و تاثير آن بر نيمرخ ليپيدي مي توان گفت تمرينات تناوبي شديد، احتمالا با کاهش معني دار عوامل خطرزاي قلبي عروقي TG،LDL-C و RF مي تواند نقش موثري در ارتقاي وضعيت سلامتي و تندرستي افراد داشته باشد و افزايش اين شاخص ها در نتيجه بي تمريني مي تواند بيانگر اين باشد که فوايد مطلوب ناشي از تمرين، با توقف و ترک تمرين از بين رفته و احتمال خطر بيماري هاي قلبي-عروقي افزايش مي يابد.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
  • ندارد
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  بازدید یکساله 128
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی