برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

عنوان نشریه: 
 
اطلاعات شماره: 
 
عنوان مقاله: 

بررسي دقت تشخيصي راديوگرافي هاي مرسوم و ديجيتال در شناسايي شكستگي هاي ريشه (مطالعه Invitro)

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
 
چکیده: 

سابقه و هدف: شکستگي ريشه دندان يک مساله باليني است که اغلب در کشف و تشخيص آن مشکلاتي وجود دارد. با توجه به اينکه تشخيص شکستگي ريشه دندان بر اساس ديده شدن خط شکستگي مي باشد. بنابراين در تشخيص شکستگي ريشه، بررسي راديوگرافي اهميت زيادي دارد. هدف از اين مطالعه، مقايسه کارآيي تشخيصي راديوگرافي معمولي با راديوگرافي ديجيتال و راديوگرافي ديجيتال با بهبود تصوير در کشف شکستگي هاي ريشه در Invitro  مي باشد.
مواد و روشها: اين مطالعه از نوع تشخيصي
(Diagnostic) مي باشد. هشتاد و يک دندان تک ريشه کشيده شده که داخل کانال آنها آماده سازي شده بودند، به دو گروه تقسيم شدند. در 41 دندان توسط اينسترون شکستگي ايجاد شده و 41 دندان به عنوان گروه کنترل در نظر گرفته شدند. هر دندان با استفاده از تکنيک موازي با سيستم ديجيتال CCD و فيلم راديوگرافي با سرعت E مورد تصويربرداري قرار گرفت. تصاوير توسط سه نفر متخصص راديولوژي دهان، فک و صورت مورد بررسي قرار گرفت بدون اينکه اطلاعي از توزيع شکستگي ريشه داشته باشند. سه دسته تصوير مورد ارزيابي قرار گرفت: تصاوير راديوگرافي معمولي، راديوگرافي ديجيتال و راديوگرافي ديجيتال با بهبود حساسيت تصوير. ويژگي، درصد منفي و مثبت کاذب و صحت هر کدام از سه روش در مقايسه با استاندارد طلايي (مشاهده عيني شکستگي ها و موارد سالم) تعيين شد. ميزان توافق بين هر کدام از روش ها با دو روش ديگر توسط محاسبه شاخص کاپا (Kappa) سنجيده شد.
يافته ها: روش راديوگرافي معمولي، حساسيت 73.2%، ويژگي 87.5% و صحت 80.2% دارد. در روش راديوگرافي ديجيتال، حساسيت برابر با 78%، ويژگي 77.5% و صحت 77.8% و در روش ديجيتال با بهبود تصوير، حساسيت 82.9%، ويژگي 85% و صحت 84% بود . بيشترين حساسيت مربوط به روش راديوگرافي ديجيتال با بهبود تصوير، بالاترين ويژگي مربوط به راديوگرافي معمولي و در مجموع بالاترين صحت را روش راديوگرافي ديجيتال با بهبود تصوير دارا بود. ميزان توافق
(Degree of agreement) بين روش راديوگرافي معمولي با راديوگرافي ديجيتال، نسبتا خوب (0.68=k)، بين روش راديوگرافي ديجيتال همراه بهبود تصوير با روش راديوگرافي معمولي، نسبتا خوب (0.73=k) و بين دو روش راديوگرافي ديجيتال و راديوگرافي ديجيتال با بهبود تصوير عالي (0.90=K) بود.
نتيجه گيري: هر سه روش راديوگرافي معمولي، راديوگرافي ديجيتال و راديوگرافي ديجيتال با بهبود تصوير، کارآيي خوبي در تشخيص شکستگي ريشه دارند و ميزان توافق خوبي بين اين روش ها برقرار است.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
  • ندارد
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  چکیده انگلیسی بازدید یکساله 148
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی