برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

عنوان نشریه: 
 
اطلاعات شماره: 
 
عنوان مقاله: 

بررسي مقايسه ارتباط ميزان هورمون آنتي مولرين و هورمون محرک فوليکول و تعداد فوليکول هاي آنترال با پاسخ تخمداني و باروري در زنان نابارور پس از IVF و ICSI

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* گروه زنان و مامایی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران
 
چکیده: 

مقدمه: عدم باروري و ميزان کم باروري در سيکل لقاح خارج رحمي مي تواند به دليل وضعيت و ميزان سطوح هورموني ناشي از روش هاي تحريک تخمک گذاري باشد که در موارد کاهش ذخيره تخمدان، پاسخ فوليکولي به تحريک گنادوتروپين ها نيز کاهش مي يابد و تعداد کمي تخمک حاصل خواهند شد. مطالعه حاضر با هدف بررسي اثر پيشگويي کننده ميزان هورمون محرک فوليکول (FSH)، هورمون آنتي مولرين (AMH) و تعداد فوليکول هاي آنترال در زنان نابارور قبل از IVF و تزريق اسپرم به داخل سيتوپلاسم تخمک (ICSI) بر پاسخ تخمداني و ميزان موفقيت در بارداري انجام شد.
روش کار: اين مطالعه مشاهده اي و آينده نگر در بين سال هاي 92-1390 بر روي 60 بيماري که به مرکز ناباروري منتصريه جهت انجام
IVF يا ICSI مراجعه کرده بودند، انجام شد. ابتدا سطح AMH، FSH، CBC، LFT، TFT، Ur، Cr، Prolactin افراد اندازگيري و سونوگرافي واژينال جهت تعيين تعداد فوليکول هاي آنترال (AFC) انجام شد و تعداد آمپول گنادوتروپين مورد نياز تعيين و در پرونده ثبت شد. بيماران روز 20 تا 21 سيکل تحت انتقال تقليدي قرار گرفته و آمپول GnRH تزريق گرديد. با مراجعه مجدد در روز دوم قاعدگي گنادوتروپين تزريق شد. از روز 6 تزريق به بعد، يک روز در ميان سونوگرافي انجام شد تا حداقل 2 عدد فوليکول 17 تا 18 ميلي متري رويت شود. 5 تا 10 هزار واحد hCG بسته به تعداد فوليکول، تزريق و سپس 36 تا 40 ساعت بعد، ابتدا تخمک گيري و سپس جهت بيماران IVF يا ICSI انجام شد. در نهايت bHCG به عنوان شاخص بارداري اندازه گيري گرديد. تجزيه و تحليل داده ها با استفاده از نرم افزار آماري SPSS (نسخه 11) و آزمون هاي تي تست و کاي اسکوئر انجام شد. ميزان p کمتر از 0.05 معني دار در نظر گرفته شد.
يافته ها: متوسط تعداد فوليکول آنترال و اووسيت پس از درمان به ترتيب
4.17±4.43 و 3.71±3.09 بود. متوسط هورمون bHCG پس از درمان 265.86±94.79 پيکومول در دسي ليتر بود. وجود پاسخ تخمداني مناسب در 52 مورد (86.7%) و بروز بارداري در 18 مورد (30%) مشاهده شد. در کل بيماران، ميانگين 1.34±2.66 AMH پيکومول در دسي ليتر و6.81±4.54 FSH پيکومول در دسي ليتر بود. ميزان اين هورمون ها در زنان با پاسخ تخمداني مثبت و منفي اختلافي نداشت (p>0.05). اما در حاملگي و حاملگي با پيامد مثبت اختلاف معني داري با سايرين داشت (p<0.05). قبل از درمان ميزان AFC در گروه هاي فوق اختلاف معني داري نداشت (p>0.05).
نتيجه گيري: هورمون
AMH و FSH عامل پيشگويي کننده براي وجود حاملگي مثبت در زنان نابارور پس از IVF و ICSI مي باشد.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  بازدید یکساله 627
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی