برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

عنوان نشریه: 
 
اطلاعات شماره: 
 
عنوان مقاله: 

بررسي فراواني و عوامل خطر ديابت آشکار، اختلال تحمل گلوکز و اختلال قند ناشتا در بيماران مبتلا به ديابت بارداري بستري در بيمارستان امام خميني اهواز

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* گروه غدد و متابولیسم، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران
 
چکیده: 

مقدمه: در اکثر زنان مبتلا به ديابت بارداري، اختلال تحمل گلوکز پس از زايمان به حالت عادي بر مي گردد، ولي خطر قابل ملاحظه اي (60-30%) براي بروز ديابت آشکار در سال هاي بعد وجود خواهد داشت و عدم اقدام مناسب براي پيشگيري، کنترل و درمان آن، عوارض زيادي را براي مبتلايان به همراه خواهد داشت. مطالعه حاضر با هدف بررسي فراواني ديابت، اختلال تحمل گلوکز و اختلال قند ناشتا به دنبال ابتلاء به ديابت بارداري در زنان باردار انجام شد.
روش کار: اين مطالعه مقطعي توصيفي در سال 1388 بر روي 110 بيماري که به دليل ابتلاء به ديابت بارداري در بيمارستان امام خميني اهواز بستري شده بودند، انجام شد. شاخص هاي آنتروپومتري اندازه گيري، نمونه خون ناشتا و يک نمونه خون دو ساعت پس از مصرف 75 گرم پودر گلوکز خوراکي براي اندازه گيري قند خون گرفته شد. بيماران به 4 گروه طبيعي، اختلال قند ناشتا، اختلال تحمل گلوکز و ديابتيک تقسيم شدند. تجزيه و تحليل داده ها با استفاده از نرم افزار آماري
SPSS (نسخه 17) و روش هاي آمار توصيفي و آزمون کاي اسکوئر و تي انجام شد. ميزان p کمتر از 0.05 معني دار در نظر گرفته شد.
يافته ها: در بين بيماران مورد مطالعه، 46 نفر (
%41.8) ديابتيک و 36 نفر (%32.7) طبيعي بودند، 3 نفر (%2.8) اختلال تحمل گلوکز، 10 نفر (%9.1) اختلال قند ناشتا و 15 نفر (%13.6) همزمان اختلال قند ناشتا و اختلال تحمل گلوکز داشتند. بين ديابت بارداري و احتمال ابتلاء به ديابت پس از بارداري (p<0.001اختلال قند ناشتا (p<0.001) و اختلال تحمل گلوکز + اختلال قند ناشتا (p<0.02) ارتباط معناداري وجود داشت. بين سن بارداري در زمان ديابت بارداري و ابتلاء به ديابت و اختلال تحمل گلوکز + اختلال قند ناشتا ارتباط معني داري وجود داشت (p=0.001). هرچه سن فرد در زمان ابتلاء به ديابت بارداري بالاتر بود، احتمال ابتلاء به ديابت پس از زايمان افزايش مي يافت (p<0.03). هر چه تعداد نوزاد متولد شده با وزن بزرگتر يا مساوي 4 کيلوگرم بيشتر بود، احتمال ابتلاء به ديابت (p<0.001) و اختلال تحمل گلوکز (p<0.04) نيز بيشتر بود.
نتيجه گيري: درصد قابل توجهي از بيماران مبتلا به ديابت بارداري در پيگيري پس از زايمان، به ديابت يا پره ديابت مبتلا مي شوند، لذا پيگيري سالانه توصيه مي شود.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
  • ندارد
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  چکیده انگلیسی بازدید یکساله 121
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی