نسخه جدید سایت SID.ir

مشخصات مقاله

عنوان نشریه: 
 
اطلاعات شماره: 
زمستان 1390 , دوره  8 , شماره  30 ; از صفحه 0 تا صفحه 0 .
 
عنوان مقاله: 

واقع گرايي انگيزه اي براي طنز و هزل در مثنوي مولوي

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
*
 
چکیده: 
انگيزه اصلي و اساسي مولوي در سرودن مثنوي، آموزش و تعليم است. وي به عنوان شاعري واقع گرا، از واقعيت هاي پيراموني خويش بسيار تاثير پذيرفته است و آنها را براي بيان نکات عالي اخلاقي، عرفاني و الهي به کار گرفته است. در اين ميان از طنز و هزل نيز به عنوان واقعيتي انکار ناپذير و وسيله اي براي جذب مخاطبان مثنوي بهره برده است.در اين جستار تلاش مي کنيم تا ابتدا طنز و هزل را از ديدگاه برخي صاحب نظران تعريف کنيم و سپس اين نکته را باز نماييم که مولانا جلال الدين بلخي با توجه به واقعيات جامعه و شناخت درست مخاطبان خويش، از طنز و هزل براي آموزش اخلاق و عرفان و ... به خوبي استفاده نموده است.
 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط:  
  • ندارد
 
مقالات همایشی مرتبط: 
  • ندارد
 
طرح های مرتبط: 
  • ندارد
 
مقالات بین المللی مرتبط: 
  • No item.
 
ارتباط خیلی زیاد ارتباط زیاد مرتبط ارتباط کمتر
 
ارجاعات: 
  • ثبت نشده است
 
استنادات: 
  • ثبت نشده است
 
+جهت ارجاع به این مقاله کلیک کنید(Cite).
APA : کپی

ساکی، م. (1390). واقع گرایی انگیزه ای برای طنز و هزل در مثنوی مولوی. عرفان اسلامی (ادیان و عرفان), 8(30), 0-0. https://www.sid.ir/fa/journal/ViewPaper.aspx?id=219913



Vancouver : کپی

ساکی محمدرضا. واقع گرایی انگیزه ای برای طنز و هزل در مثنوی مولوی. عرفان اسلامی (ادیان و عرفان). 1390 [cited 2022August19];8(30):0-0. Available from: https://www.sid.ir/fa/journal/ViewPaper.aspx?id=219913



IEEE : کپی

ساکی، م.، 1390. واقع گرایی انگیزه ای برای طنز و هزل در مثنوی مولوی. عرفان اسلامی (ادیان و عرفان), [online] 8(30), pp.0-0. Available: https://www.sid.ir/fa/journal/ViewPaper.aspx?id=219913.



 

 
بازدید یکساله 106 مباني نظري و تجربي ونداليسم: مروري بر يافته هاي يك تحقيق
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی