برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

عنوان نشریه: 
 
اطلاعات شماره: 
 
عنوان مقاله: 

تحليل نوسنگي شدن شرق آذربايجان (استان اردبيل) بر مبناي شواهد باستان شناسي قوشاتپه شهريري

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* گروه باستان شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد جامع شوشتر
 
چکیده: 

دوره نوسنگي را مي توان رويداد مهم و نقطه عطف در تاريخ و زندگي بشر دانست چرا که اين دوره تحولي است از وابستگي انسان به طبيعت به کنترل و مديريت او بر آن. روندهاي منجر به اين تحول بسيار پيچيده و در برگيرنده عوامل مهم اجتماعي، اقتصادي، فرهنگي و زيست محيطي است. مطالعات باستان شناختي نشان مي دهد که با هموار شدن عوامل مذکور، چندين منطقه در خاور نزديک نوسنگي شدن را تجربه کردند و آذربايجان، جزء نواحي حاشيه اي و نوسنگي اين منطقه اشاعه و بازتاب کانون هاي نوسنگي بود. بدين ترتيب که در مرحله واپسين نوسنگي گروههاي غير بومي نخستين بار دشت هاي پيرامون درياچه اروميه را به عنوان مرکز ناحيه مورد استقرار قرار دادند و دگرباره همين مرکز در گذر زمان خود کانون اشاعه به حومه گرديد. دلايل مهم اين امر را مي توان افزايش زيست گاهها و به تناسب آن افزايش جمعيت دانست که خود محرکي براي کوچ گروه هايي از اين جمعيت شد. اينان بيشتر ترکيبي از چراگردانان فصلي بودند که ساير نواحي دور از درياچه را شناسايي کرده و در مناطق مستعد آن مستقر گرديدند. يکي از اين نواحي دور از مرکز دشت مشکين شهر است که محوطه قوشاتپه شالوده و معرف نخستين استقرار آن است. در اين مقاله، ضمن تشريح و تحليل دوره نوسنگي در آذربايجان و بويژه مناطق شرقي آن (استان اردبيل)، بر اساس داده هاي قوشاتپه اين نتيجه حاصل گرديد که اولا اين محوطه از نظر زماني در واپسين سده هزاره ششم و اوايل هزاره پنجم ق.م توسط مردمان آشنا با فرهنگ نوسنگي درياچه اروميه شکل گرفت. ثانيا از آن زمان تعامل و همگرايي پايدار و دايمي ميان قوشاتپه و فرهنگ هاي درياچه اروميه حتي در دوره کلکوليتيک نيز تداوم يافت.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  چکیده انگلیسی بازدید یکساله 184
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی