برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

عنوان نشریه: 
 
اطلاعات شماره: 
ارديبهشت 1393 , دوره  25 , شماره  2 ; از صفحه 150 تا صفحه 159 .
 
عنوان مقاله: 

سطح پلاسمايي ويسفاتين زنان مبتلا به ديابت نوع 2: مقايسه اثر دو نوع پروتکل تمريني هوازي و مقاومتي

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* ارومیه، کیلومتر 11 جاده نازلو، دانشگاه ارومیه، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی
 
چکیده: 

پيش زمينه و هدف: ويسفاتين از پروتئين هاي شبه انسوليني مترشحه از بافت چربي است که با چاقي و مقاومت انسوليني ارتباط دارد، اما تاثير تمرينات ورزشي بر سطوح اين هورمون نامشخص است. هدف تحقيق حاضر، مقايسه اثر دو نوع تمرين هوازي و مقاومتي بر تغييرات ويسفاتين در زنان مبتلا به ديابت نوع 2 بود.
مواد و روش ها: 45 نفر از زنان مبتلا به ديابت نوع 2، به صورت در دسترس انتخاب و به طور تصادفي در 3 گروه قرار گرفتند. 15 آزمودني در گروه تمرين هوازي (3 جلسه در هفته، 50-20 دقيقه در روز، با شدت 60 تا 80 درصد ضربان قلب بيشينه)، 15 آزمودني در گروه تمرين مقاومتي (3 جلسه در هفته و به صورت 3 ست، 10 تکرار، با شدت 50 تا 65 درصد يک تکرار بيشينه) شرکت کردند و 15 نفر گروه کنترل در طول دوره پژوهش هيچ گونه فعاليت بدني نداشتند. نمونه هاي خوني در حالت ناشتا جمع آوري و جهت بررسي سطوح پلاسمايي ويسفاتين،انسولين،
HbA1c  و گلوکز مورد استفاده قرار گرفت. براي محاسبه شاخص مقاومت انسوليني از معادله HOMA-IR استفاده شد.
يافته ها: تحليل آماري داده ها نشان داد، که تمرين هوازي موجب کاهش معني دار سطوح ويسفاتين شد
(p 0.04) در حالي که تمرينات مقاومتي سطح ويسفاتين را به طور غيرمعني داري افزايش دادند (p= 0.13) همچنين مقادير شاخص هاي گلوکز، HbA1c، وزن، درصد چربي و شاخص توده بدني در هر دو گروه تمريني کاهش يافتند (p<0.05).
نتيجه گيري: تمرين هوازي در مقايسه با ديگر گروه ها موجب کاهش معني دار سطوح ويسفاتين مي شود که احتمالا ناشي از کاهش شاخص هاي آنتروپومتريک و گليسميک و افزايش غيرمعني دار انسولين مي باشد
.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  چکیده انگلیسی بازدید یکساله 113
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی