برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

عنوان نشریه: 
 
اطلاعات شماره: 
زمستان 1391 , دوره  4 , شماره  14 ; از صفحه 9 تا صفحه 17 .
 
عنوان مقاله: 

نقش پيکرک هاي زنان در دنياي باستان (با تکيه بر مکشوفات باستان شناسي)

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* دانشگاه مازندران، مازندران، ایران
 
چکیده: 

پيش از ابداع خط، بشر با ساختن پيکرک هايي از گل، سنگ و غيره، انديشه هاي خود را نمودار مي ساخت. اقوام پراکنده فلات ايران از هزاره هاي قبل از ميلاد همواره پايبند تقليد صرف از طبيعت نبودند بلکه اغلب ميل داشتند حاصل خاطره خيال خود را با نوک تيشه يا سرانگشت هاي هنرمندانه خود از سفال و سنگ برآورند و هر يک از پيکرک ها را مطابق آرزوها و انديشه ها و باورهاي آئيني خود جلوه گر سازند. پيکرواره هاي کوچک حيوانات و انسان احتمالا جنبه پيشکشي و نذري داشته است. پيکره هاي زنان نماد زايش (الهه مادر) و جنبه هاي مذهبي و آييني داشته اند. تحليل هاي روانشناسانه از اين آثار هنري نشان دهنده اين است که هنرمند فقط به دليل ايجاد يک شيء هنري اين آثار را خلق نمي کند، بلکه در پشت سر اين هنر يک انديشه است. از اولين آثار هنري که بشر ساخته همان پيکرک هاي انساني بوده است که بيشتر به شکل زن بودند. زن براي مردمان آن دوران، انساني پيچيده بوده و اين پيچيدگي در پيکرک هاي ساخته شده نيز ديده مي شود. از نظر هنرشناسان و باستان شناسان، در جهان بيني انسان شناسي باستاني، زن نماد اسطوره بوده است. خدابانوها اولين نمونه نمايش خصايص زن بوده اند. خدابانوها نه تنها مادر انسان ها بلکه مادر تمام موجودات زنده اند، جانوراني که با هر پيکرک کشيده شده اند نشان دهنده اين امر هستند.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
  • ندارد
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  چکیده انگلیسی بازدید یکساله 212
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی