5 SID.ir | آتش در آثار منظوم مولانا
برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

 
عنوان مقاله: 

آتش در آثار منظوم مولانا

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* دانشگاه آزاد اسلامی، واحد شوشتر
 
چکیده: 

آتش در شعر مولانا در قالب هاي تلميح، تمثيل، استعاره، نماد، مجاز و غيره حضور يافته است. آتش گاهي «مي سازد» و گاهي «مي سوزاند»؛ انسان را «مي آزمايد و مي گدازد و مي نوازد». آتش را با دو بعد الهي و شيطاني آن در عرفان اسلامي مي بينيم. آتش در انديشه هاي مولانا در مصداق آتش حق و تجليات وي، آتش انبيا، آتش مشکلات سير و سلوک، آتش عشق، آتش طبايع درون، آتش هواهاي نفساني، آتش جهان مادي و علايق آن، آتش جهنم، آتش عناصر و غيره به چشم مي خورد. مولانا نه تنها آثار آتش عنصري را از قبيل: «گرمابخشي، سوزندگي، سازندگي، بالاروندگي، گسترش يابندگي، نوردهي، پاک کنندگي»؛ براي همه آتش هاي معنوي نيز صادق مي داند بلکه در آتش هاي معنوي اين صفات را حقيقي تر مي داند. آتش %2.89 ابيات ديوان شمس و %1.78 ابيات مثنوي معنوي را در برمي گيرد. مولانا از مترادفات واژه آتش بهره برده است اما در مفاهيم استعاري، کنايي و نمادين و مي توان گفت تشبيهي، مترادفات آتش را قوي و کارا نمي دانست لذا کمتر از آن استفاده کرده است. در مثنوي به «نار شهوت، نار حرص، نار حسد» برمي خوريم اما در ديوان او اين کاربرد بسيار اندک است. در «آتش مي»، «آتش و خورشيد»، «آتش و خون»، آتش تجلي رنگ ها است. در مقاله حاضر به کارکردهاي آتش در آثار منظوم مولانا پرداخته شده است.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
  • ندارد
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  چکیده انگلیسی بازدید یکساله 659
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی