برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

عنوان نشریه: 
 
اطلاعات شماره: 
 
عنوان مقاله: 

تاثير کم آبياري و خشکي موضعي ريشه بر عملکرد، اجزاي عملکرد و کارآيي مصرف آب گياه ذرت دانه اي هيبريد سينگل کراس 704

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* گروه مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید باهنر کرمان
 
چکیده: 

کم آبياري راهبرد بهينه سازي کارايي مصرف آب در آبياري است. تحقيق در بهار 1389 در دانشگاه شهيد باهنر کرمان، به منظور بررسي تاثير کم آبياري بخصوص روشهاي نوين آن (خشکي موضعي ريشه) بر عملکرد، اجزاي عملکرد و کارآيي مصرف آب در گياه ذرت دانه اي، هيبريد سينگل کراس 704، انجام شد. طرح به صورت بلوک هاي کامل تصادفي با يک تيمار شاهد، 18 تيمار کم آبياري و در سه تکرار اجرا گرديد. تيمارهاي کم آبياري شامل: تنش خشکي ملايم (آبياري با 75 درصد نياز آبي گياه)، تنش خشکي شديد (آبياري با 50 درصد نياز آبي گياه)، آبياري جوي و پشته اي يک در ميان ثابت، سه تيمار خشکي موضعي ريشه (جابجايي جويچه هاي مرطوب در هر آبياري، بعد از دو آبياري و بعد از سه آبياري) بودند. هر يک از تيمارهاي کم آبياري در سه مرحله رشد گياه (تمام دوره رشد، رشد رويشي و رشد زايشي) اعمال گرديد. بيشترين عملکرد بيولوژيکي گياه برابر 32431 و کمترين آن برابر 17654 کيلوگرم در هکتار بدست آمد. بيشترين عملکرد دانه 12115 و کمترين آن 7163 کيلوگرم در هکتار حاصل شد. کارآيي مصرف آب براي تيمار شاهد، برابر 1.16 و براي تيمار خشکي موضعي ريشه با جابجايي جويچه هاي مرطوب در هر آبياري در تمام دوره رشد گياه برابر 2.13 (کيلوگرم دانه به ازاء يک مترمکعب آب) بود. بر اساس نتايج حاصل، کم آبياري به روش خشکي موضعي ريشه، با جابجايي جويچه هاي مرطوب بعد از هر آبياري (فاصله 14 روزه)، بهترين روش اعمال کم آبياري براي گياه ذرت دانه اي در منطقه کرمان تشخيص داده شد.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  چکیده انگلیسی بازدید یکساله 168
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی