برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

عنوان نشریه: 
 
اطلاعات شماره: 
 
عنوان مقاله: 

عنوان عربي: رثاء الإمام الحسين (ع) في ملحمة عيد الغدير (عنوان فارسي: رثاي امام حسين (ع) در حماسه عيد غدير)

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
 
چکیده: 

چکيده عربي:
تقصد هذه المقالة دراسة مضامين الرثاء الحسيني في ملحمة «عيد الغدير» للشاعر المسيحي بولس سلامة بدء بمقدمة في أدب الطف، و من ثم تتحدث المقالة عن حياة الشاعر القاسية و آثاره، خاصة ملحمته الإسلامية الكبري التي نال بها الشاعر شهرة مدوية في عالم الأدب، كما تشير إلي شخصيته التي دفعته إلي التصدي لها، العمل الذي يمثل غني روحه التي تسامت عن روحية معلبة، بعد أن أبدي رغبته في نظم الشعر في أهل البيت (ع)، خاصة الإمامين علي والحسين (ع)، و تغني بأمجادهم. فلم يكن باستطاعة الشاعر أن يسرد التاريخ من دون أن يبدي موقفه من هؤلاء الأطهار و هو يراهم كنموذج مثالي يحتذي، و هذه الدعوة من جانب شاعر مسيحي إلي التمثل بالإمامين (ع) تستوقفنا أكثر حينما نعلم أنه نظم ملحمته في العام نفسه الذي احتلت فيه فلسطين. و هو بذلك يعتقد أن الأمة العربية في ذلك الزمن لأحوج ماتكون إلي التمثل بأبطالها الغابرين. هذا و قد تجلي انجذاب الشاعر بشكل خاص عند الحديث عن واقعة الطف، بحيث نجده يبكي ليلة نظم مصرع الحسين (ع) فيسطر بقلمه ما يبكي الآخرين. و هكذا فإنه و من خلال إظهار أحاسيسه و مشاعره المرهفة يخرج في أحيان كثيرة علي التقليد المعروف في الملحمة كنوع من الشعر اللاشخصي و ذلك خروج لاتعيب منه ملحمته، بل نراها تنال إعجاب النقاد و استحسانهم. و أخيرا تنتقل المقالة إلي تعداد مضامين رثاء الإمام الحسين (ع) في ملحمة سلامة، من ذكر فضائله (ع) و بيان عظمة مصيبته و غيرهما مما ورد فيها.

 

چکيده فارسي:
اين مقاله در پي بررسي مضامين رثاي امام حسين (ع) در حماسه «عيد الغدير» سروده شاعر مسيحي بولس سلامه است که با مقدمه اي پيرامون ادبيات عاشورايي، به ويژه شعر فراواني که پيرامون امام حسين و مناقب آن حضرت سروده شده است، آغاز مي شود. سپس مقاله از زندگي دردمندانه اين شاعر و آثارش به خصوص حماسه بزرگ اسلامي وي که به واسطه آن، در عرصه ادبيات شهره شده است، سخن مي گويد و اشاراتي به شخصيت شاعر که او را به اين حماسه اسلامي سوق داده، دارد، کاري که نمايان گر تعالي روح اوست که از تنگناي روحيه محصور فراتر رفته است به خصوص که به سرودن شعر پيرامون اهل بيت متمايل گشته و ايشان را مدح و تمجيد کرده است. پس شاعر را تاب آن نيست که تاريخ را نقل کند بي آن که شيفتگي اش را به اهل بيت (ع) نمايان سازد به خصوص که آنان را الگويي نمونه مي بيند که بايد به ايشان اقتدا کند، و اين دعوت از جانب شاعر مسيحي به اقتدا به اهل بيت وقتي توجه را بيش تر جلب مي کند که بدانيم او حماسه اش را در همان سال اشغال فلسطين سروده است. پس معتقد است امت عربي در آن زمان بيش از هر زمان ديگر به اقتدا به دلاوران پيشين خود محتاج تر است. اما شيفتگي شاعر به طور خاص هنگام سخن گفتن از واقعه عاشورا متجلي است به گونه اي که در شب سرودن واقعه شهادت امام حسين (ع) مي گريد و با قلمش ديگران را به گريه مي اندازد. وي با اظهار احساسات خود از سنت معمول در سرودن حماسه به عنوان نوعي از شعر غير شخصي خارج مي شود اما آن خروجي است که نه تنها خدشه اي به حماسه اش وارد نمي کند، بلکه اعجاب و تمجيد ناقدان را هم بر مي انگيزد. نهايتا مقاله به بررسي مضامين رثاي امام حسين (ع) در حماسه وي ازجمله بيان فضائل حضرت و بيان عظمت مصيبت ايشان و موارد ديگر که در مقاله ذکر شده مي پردازد.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
  • ندارد
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  چکیده انگلیسی بازدید یکساله 352
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی